Ik had dus werkhandschoenen aan. Echt. Maar toen ging ik even thee zetten en viel mijn oog ondertussen op nog meer onkruid dat eruit moest en nou ja… ik vrees dat er het komende seizoen een punt komt waarop ik mijn nagels niet meer schoongeboend krijg.
Lekker is het wel, zo’n dagje buiten rommelen.
De rhododendron staat volop in de knop. Continue reading “Handen uit de mouwen”
Dinsdagochtend krijg ik het volgende appje van Martijn:
Ja, leuk!!
Dus zitten we zaterdagochtend met een lunchpakketje in de trein, speurend naar de eerste lammetjes in de wei. Ik spot er nul, maar lees wel lekker in een tijdschrift en luister ondertussen alle gesprekken af. Drie studentes praten vrij openhartig over red flags bij mannen én bij zichzelf, gescheiden ouders en de dresscode van hun feestje. Ik voel me helemaal op schoolreis.
Continue reading “Retourtje Groningen”
Het roodborstje in Ouddorp doet enorm zijn best op een lied.
Uitslover 🙂
Continue reading “We doen ons best”
Dit!
Strak blauw met een gouden randje.
In Hoek van Holland schijnt de zon uitbundig. Wat een blije vrijdagmiddag met Daan. Continue reading “Zonne-energie”
Een vleugje magie op mijn route dinsdagochtend als ik over de Willemsbrug fiets. Roze meeuwen! 
Ze blijven een tijdje in boven de verlichting van de brug cirkelen en het is prachtig.
Om de sfeer vast te houden, koop ik in mijn middagpauze dit boek bij het Natuurhistorisch Museum. In het museum is nu een tentoonstelling van de illustraties uit dit boek. Kleuren om verliefd op te worden en inspiratie voor een volgende linosnede.
Continue reading “Roze meeuwen”
Hazen lopen niet. Ze sprinten! Keihard achter elkaar aan. Ze springen en hupsen. Wie ooit een lopende haas heeft gezien, mag het zeggen. Er rennen er duizend in het veld op onze wandeling.
Ik weet niet of ze zo hoog komen, maar mochten de meesjes trek krijgen van hun lange vlucht, dan hebben ze in elk geval iets te eten. Was een leuk klusje.
Continue reading “Hoe de hazen lopen”
Mooie stempel krijg je in het Boijmans Depot. Naan en ik waren er al eerder, maar we hebben nu onze zinnen gezet op een rondleiding in het schilderijencompartiment. Willen we naar de grote of de kleine schilderijen? Eh… doe maar de grote…
Al snel zien we dat we voor de kleine schilderijen hadden moeten kiezen. Dit zijn allemaal reusachtige moderne doeken. Jammer, maar bij ons derde bezoek zal scheepsrecht gelden. Continue reading “Een zee van zaligheid”
Als ik dinsdag op mijn werk kom, tref ik dit prachtige stilleven, zomaar op een plank achtergelaten. Net een hazenoortje, dat blad. Continue reading “Sterren, rijp en een plaatselijke hagelbui”
De reactie van Nicole op mijn gedicht Winterslaap zet mij aan het denken. De winter klopt óók aan of ik naar buiten kom. Met een onverklaarbaar sombere bui, dwing ik mezelf op zaterdag om naar buiten te gaan. (Opnieuw) blijkt dat naar buiten gaan eigenlijk altijd een goed idee is, ook al is het vies nat. In een half uurtje help ik twee onbekenden uit de brand (door een brief in de brievenbus te gooien die niet toegankelijk is zonder sleutel van de flat en door een gezinsfoto te maken bij de Goudse kaaswinkel), koop ik een nieuwe batch verjaardagskaarten en wat blauwe druifjes en voel ik me tien keer beter.
Continue reading “Oplossing voor al uw problemen”
Dus ik had me een etentje voor 12 op de hals gehaald. Twaalf! Dat past niet eens aan mijn (toch best riante) eettafel. Maar het kerstdiner dat vorig jaar door een vriend georganiseerd werd, was toen zó gezellig dat ik er wel vervolg aan wilde geven. Het werd weer net zo gezellig.
Op woensdag doe ik de laatste boodschappen (denk ik dan, blijkt een leugen, want ik moet er vrijdag toch opnieuw uit), op donderdag beginnen de voorbereidingen en is dit op een gegeven moment de staat van de keuken:
Continue reading “Diner voor 12 en bijna Pasen”