Wandelen no matter what

Eerder deze week bedachten we: zaterdag gaan we wandelen, no matter what.
De voorspellingen varieerden van een plens regen tot code geel, dus wij waren voorbereid. Bij Leersum lieten we droge kleren en een thermosfles hete thee in de auto achter en trotseerden de nattigheid voor een wandeling van 11 km.

Het bleek het beste idee in tijden. We kwamen op één verdwaald stel na niemand tegen. De witte wolken staken fel af tegen de donkergrijze lucht, het gras was groener dan groen. En het rook heerlijk.

Het was een afwisselende wandeling door bos, langs meertjes en over heide. We zagen veel verschillende paddestoelen.

Ik moet wel even klagen over de routebeschrijving. Het zal deels echt aan mij liggen hoor, ik ben nou eenmaal slecht met oriëntatie, maar de omschrijving kan op zijn minst kloppen. Dus niet zeggen dat we het pad moeten volgen als het pad naar links afbuigt, terwijl we dan stiekem rechtdoor moeten. Martijn, die geen aanwijzing leest maar op het kaartje kijkt, gaat in zo’n geval automatisch rechtdoor en sleurt mij tegensputterend mee. (“Er staat: het pad volgen! Het pad buigt hier af! Ik weet zéker dat we zo fout gaan.”)
Uiterst frustrerend als hij dan wéér gelijk blijkt te hebben.

Ook vind ik “aan het einde op een ruiterpad ga je LA” wezenlijk anders dan “aan het einde van dit pad ga je LA het ruiterpad op”.
Echt.
Anders.
Tot zover mijn klaagzang.

Nog maar wat mooie plaatjes.

Kijk, een mierenzebra. Ook gek!

Parijs met Naan

Voor het mooie hadden we nog 1 jaar moeten wachten (sorry, David) maar toen ik het idee eenmaal had, was er geen houden meer aan: Na 29 jaar gingen Naan en ik opnieuw naar Parijs! Naan was om 5.00 uur opgestaan, en om 8.00 uur zaten we samen in de Thalys met een broodje, een zak krentenbollen en heel veel zin.

Om half elf kwamen we aan op Gare du Nord, waar we eerst een foto moesten reconstrueren:

We namen de metro en liepen het laatste stukje langs de Seine naar Musée d’Orsay. Daar werden we streng gecontroleerd, compleet met poortjes à la Schiphol. Er was een tentoonstelling van portretten van Cézanne. Cézanne had het niet zo getroffen met het uiterlijk van zijn vrouw… Desondanks schilderde hij haar vaak.

We lunchten in le Café Campana en bewonderden Parijs nog even vanaf het terras.

Bij het Louvre maakten toeristen en masse dezelfde foto, waarbij ze de piramide bij het puntje optilden. Hilarisch gezicht, mensen zijn echt kuddedieren.

Tijdens ons wandelingetje stuitten we op een bontgekleurd beschilderd gebouw met een heleboel ateliers/ galeries erin. Leuk om even een kijkje te nemen.

Naan wist te vertellen dat koppensnellers deze beelden op de Notre Dame voor alle zekerheid ook maar onthoofd hadden, nadat ze eerst de échte royalty gedaan hadden. Dat deze beelden koningen uit de Bijbel voorstelden, maakte niet uit: Off with their heads!

We streken neer op een terras.

Het was de hele dag prachtig weer geweest, maar net toen onze glazen leeg waren, begon het te hozen. Een tweede glas was een prima idee, we verschoven een tafeltje naar achteren en ontweken zo op het nippertje ook nog de tsunami aan water die opeens van de luifel naar beneden stortte. Timing: dik in orde!

Bij de Monoprix kochten we een flesje wijn, een stokbroodje, een kaasje en nog meer lekkers en daarmee nestelden we ons om half acht weer in de Thalys – om 22.00 uur terug op Rotterdam Centraal.

Tuinen van Monet

Van de rust die Monet in zijn tuin ervaren moet hebben, is helaas niets meer over. Het is er nu één en al toeristische gekte. Des te knapper dat de bloemenpracht zo geconstrueerd is, dat je de mensenmassa niet terugziet op de foto’s. De vijver met de waterlelies is nog mooier dan ik me voorgesteld had, de tuin nog kleurrijker.

Niagara Falls

In groep 7 of 8 maakte ik een werkstuk over Canada en hield ik er vervolgens een spreekbeurt over. Van het hele verhaal kan ik me niets meer herinneren op de Niagara watervallen na. Zij hebben toen zo’n indruk op mij gemaakt! Dat werkstuk moest nog ergens liggen. Vandaag haalde ik halsbrekende toeren uit in mijn berging, en met resultaat!

Zo te zien is de ansichtkaart van de waterval er later uitgescheurd. Waarschijnlijk omdat ik hem ergens heb opgehangen in mijn kamer of in mijn agenda heb geplakt.


Continue reading “Niagara Falls”

Musée des beaux-arts de Montréal

De lat ligt hoog. MoMA, Tate Modern, Musée d’Orsay, het Rijksmuseum… wij zijn best verwend op museumgebied. De verwachtingen van het museum van schone kunsten in Montréal zijn daarom niet al te hoog. Maar dit blijkt onterecht; het museum is prachtig! We hebben geluk met twee fantastische tentoonstellingen, maar de vaste collectie is zeker ook de moeite waard.

Chagall: Naast diverse kleurrijke schilderijen zijn er vooral kostuumontwerpen voor ballet en opera. Een bont gezelschap van sprookjesachtige, bizarre fantasiefiguren. Mooi belicht.

Dit is een reusachtig wandtapijt, geborduurd naar idee van Chagall.

Er zijn ook enkele beeldhouwwerken van de kunstenaar.

En details van glas-in-lood ramen. De schetsen hangen ernaast en zijn best nauwkeurig overgenomen.

Ook is er een tentoonstellingsruimte ingericht door Jean Paul Gaultier. Meubels zijn letterlijk achter het behang geplakt, maar de vormen van bijzettafels, koffers, lampen en een opgezette hertekop zie je door de strakgespannen witte doeken heen. Sommige paspoppen hebben een écht gezicht geprojecteerd, dat af en toe knipoogt, spontaan begint te zingen of wat zegt tegen het publiek.

De vaste collectie heeft een beetje van veel. Heel veel verschillende periodes en stijlen, en daar slechts enkele werken van. Zo reis je lekker vlot door de tijd. De afdeling met Inuit beeldjes staat niet op de foto, maar is heel leuk. En ook dit schilderij trekt mijn aandacht. Ik koop er een kaart van voor in mijn collectie.

Buiten stopt het museum niet. Rondom het museum staan nog wat grote gekleurde werken om de overgang met de lelijkheid van de rest van de stad wat te verzachten.

Niet in dit museum gespot, maar erg goed gekozen door luchthaven Schiphol: deze klok staat in de vertrekhal. Het mannetje “in” de klok verft steeds de juiste tijd op het scherm en poetst het oude tijdstip dan weer weg. Een voortdurend proces waar je naar kunt blijven kijken.

De eerste indrukken

– Buiten ruikt het naar bos in onze wijk. Misschien omdat het aanhoudend geregend heeft en/ of omdat er veel bomen staan, en inderdaad genoeg esdoorns.

– Binnen in ons portiek ruikt het naar dille-roomsaus. Toen we aankwamen dacht ik dat iemand heel lekker gekookt had. Dat idee is er nu wel af. Blegh.

– De vrouwen lopen hier op kaplaarzen. Gewoon onder een rokje, ook als het niet regent. Echt gezien: de badjuf van het buitenzwembad had ze ook aan. Bij 25 graden.

– De auto’s hebben geen nummerplaat aan de voorkant. Het is een heel kaal gezicht. Sommige auto’s hebben wel een soort snor. Een zwarte strook aan de rand van de motorkap. Dit heet een bug deflector. Weer wat geleerd.

– De kliko’s zijn miniatuurtjes van de onze, zo schattig! Niet omdat de Canadezen minder afval hebben zoals ik eerst dacht, maar omdat ze tweemaal per week geleegd worden.

Ouddorp

Speciaal een uurtje eerder van mijn werk vertrokken om langs de bloedbank te kunnen, blijkt de bloedbank toch pas om 17.00 uur open te gaan. Ik wist dat – alleen zit mijn hoofd al in vakantiemodus. Om 18.00 uur vertrekken we alsnog, getapt en al. We komen bij Zoet of Zout Aad en Jetty tegen, gezellig! Zij zijn juist onderweg naar huis omdat wij de stacaravan komen bezetten.

In Ouddorp aangekomen, staat daar een mooi veldboeket op tafel in de tuin.

Wat een heerlijke tuin met kwetterende vogels (een luidruchtige koekoek) en heel veel kruiden. Basilicum, tijm, een reuzenstruik salie, majoraan, twee soorten munt, rozemarijn en zelfs twee plantjes koriander. Hoe dat kan, is mij een raadsel, overlevingskans van koriander is bij mij max 3 dagen.

Ik pluk elke dag verse munt voor in ons waterflesje, en diverse melanges voor het avondeten. Zo lekker!

Op Hemelvaartsdag maken we een klein rondje door de Kwade Hoek en bemachtigen we uiteindelijk in een strandtent een plekje. Eenmaal terug op de camping drinken een glaasje Agua de Valencia.

Martijn vindt altijd dat ik zo vroeg moe ben. Maar ík ben overdag meestal wakker ;)

Kijk, dit zijn de beste champignons.

Ondertussen bakt de BBQ-master de beste gehaktburgers voor door de spaghetti.

‘s Nachts kijken we nog even naar de sterren. Wat een verschil met de Randstad! We horen ook kikkers :) Eigenlijk wil ik de hele nacht buiten blijven.

Vrijdag willen we naar Zierikzee of Brielle, al naargelang de wind staat. Met Noordoosten wind wordt het Brielle. Zo hebben we de kont tegen (zadelpijn) maar de wind mee op de terugweg.

Mooi, die Haringvlietdam.

Ik houd ook heel erg van windmolens. Zo sierlijk!

In Brielle kunnen de vogels op hun gemak hun kostje bij elkaar sprokkelen, want van enige efficiëntie bij het bedienend personeel is geen sprake.

We lopen nog even over de vestingswerken van het stadje. In de singel rondom zwemmen enorme vissen. Karpers?

Na 58 km op de fiets in de brandende zon hebben we het vooral HEET. Even afkoelen.

Zaterdag fietsen we weer naar de Kwade Hoek, ditmaal om een grotere lus te wandelen. De brandnetels nemen ons te grazen (ik ontdek ook een grote bult op mijn voorhoofd en nog een muggenbeet in mijn gezicht, grrr) en het is erg warm.

Het strand sist en borrelt alsof er iemand een bruistablet over de vlakte heeft uitgestrooid. Als we dichterbij kijken, zien we dat het wemelt van de kleine wurmpjes die in het zand bellen omhoog laten borrelen.

We lopen via Havenhoofd naar de visafslag in Stellendam.

Kibbeling! Bremzout, maar erg lekker met een blikje cola.

Hahaha, geweldig, dit.

We treffen dit kapotte eitje aan. Wat zou er gebeurd zijn? Moeder merel komt poolshoogte nemen. Toch niet de koekoek..?

Loonse en Drunense duinen

We liepen een knooppuntenroute van zo’n 15 à 16 km in de Loonse en Drunense duinen. Met sneeuwresten, het prachtigste groen, zandvlaktes en een laag zonnetje.

loonsedrunenseduinenkl

mos

zandsneeuw

vogel

modder

A’dam Light Festival – E.V.A.

img_20161229_204450
Onze huizenruil met Amsterdam viel precies in de periode van het Amsterdam Light Festival met 35 verschillende lichtobjecten langs een wandel- en een vaarroute (ook gewandeld).

img_20161229_210612
Deze vond ik betoverend mooi. Dunne slierten licht draaiden rondom de bomen en veranderden daarbij van kleur. Als het niet zo koud geweest was, had ik me hier gerust de hele nacht aan kunnen vergapen.

img_20161230_214404
img_20161230_222301

We ruilden met een prachtig grachtenpand, met hoge plafonds en een heel kleurrijk interieur.

img_20161229_151744
Man maakt vuur.

img_20161230_100315
img_20161230_100346
img_20161230_095633
Hapje, iemand?

img_20161230_112930
We maakten uitstapjes naar o.a. de Oba (Openbare Bibliotheek Amsterdam), waarvan het gebouw op zich al de moeite waard is. Er hing een tentoonstelling “inktspot”, met de beste spotprenten van 2016.

img_20161230_113837
Ook konden we daar Het Muizenhuis bewonderen, een soort poppenhuistoren met allemaal piepkleine kamertjes door muizen bewoond. Erg leuk.

img_20161230_134209
De Hermitage is één van mijn favoriete musea (in tegenstelling tot de website trouwens, die is vreselijk). Zij hebben daar het vermogen om van de saaiste onderwerpen (denk: Russische tsaren en hun theeservies) de beste tentoonstellingen te maken. Zo knap! Deze tentoonstelling Catharina de Grootste viel een beetje tegen maar ook hier zaten echt leuke oplossingen in. Luisterend naar een sprookjesvertelling bij de kunstcollectie van Catharina de Grote leerde je als bezoeker over de verschillende karaktereigenschappen en het leven van de prinses. De diamanten aan de muur triggerden de audiotour.