Nog één week

Volgende week om deze tijd loop ik hopelijk zorgeloos een rondje door de dierentuin. Dan is het radioproject gelanceerd, mijn assessment achter de rug en kan ik even ontspannen. De afgelopen weken waren veel te druk en stressvol. Ik heb zelfs mijn bloeddonatie uitgesteld. Niet omdat ik me niet lekker voelde, maar omdat ik dacht: ik ben nu al zo moe. Als er straks bloed getapt is, gaat mijn weerstand nog nét iets omlaag, word ik verkouden en dat kan ik nu niet gebruiken. Geen fijne beslissing om te moeten nemen dus graag na deze week weer terug naar normaal svp.
Ik verzamelde bewust wat blijmakers om me eraan te herinneren dat er meer in het leven is dan werk en studie.

Tulpjes! Ik zie buiten ook al wat groene sprietjes opduiken. Kom maar door hoor!
Continue reading “Nog één week”

Pressure

Het stoplicht staat op rood. Je stopt direct naast het paaltje met de knop. Je drukt erop, meermaals, maar… het woordje WACHT licht niet op.

Dan komt er een fietser naast je staan. Je ziet haar kijken naar de knop.

Druk je voor de show dan nog een keer?

Morgen weer een dag

De feestdagen zijn bijna ongemerkt voorbij gegaan dit jaar. Ik werkte deels door, zat deels aan de studie en de overige tijd at ik.

Dat mutsje kon ik wel waarderen 🙂

Ik heb geen overzicht van muziek, boeken of mijn blogjaar. Wat dit jaar nieuw was: ik werd een paar keer gevraagd voor een samenwerking. O.a. door een reisorganisatie of ik een reisartikel wilde schrijven over Egypte. En een lingeriemerk met ca 1500 bezoekers per dag.
Weten zeker niet dat ik er maar 13 heb 🙂 Maar al had ik er 1300… het idee dat ik bewust moet gaan influencen, staat me tegen. Dus ik sla elk aanbod af.
Continue reading “Morgen weer een dag”

Krabben en zweten


Martijn zit nog niet aan het strand in het warme Egypte of ik sta mijn autoruiten te krabben. Lekker dan.
Verderop in de straat staat iemand te prutsen met zakken warm water. Ik leen mijn krabber even uit – gaat iets sneller. Later sla ik me voor mijn kop dat ik de krabber niet gewoon heb gegeven, want ik heb er twee. Dat soort dingen bedenk ik me altijd te laat.
Continue reading “Krabben en zweten”

Ik wil bolletjes

Waar ik ook werk, ik sta op de een of andere manier altijd de vaatwasser uit te ruimen. Het lot van vroege vogels misschien. Hoewel ik nooit echt de allereerste ben en er dus ook mensen bestaan die de volle vaatwasser negeren, gewoon de laatste beker uit de kast trekken of een papieren bekertje nemen en aan het werk gaan.
Steeds als ik op De Rotterdam werk, is het zo prachtig, ik blijf er foto’s nemen. Afgelopen week lagen er weer cruiseboten onder de toren.

Kijk er zijn al zwemmers op dit vroege uur!
Continue reading “Ik wil bolletjes”