Routemarkeringen maken het leven makkelijker.
Jammer dat wij groen lopen.
Maar vooruit, alleen de start kan twee kanten op.
We kiezen rechtsaf en krijgen daarmee alle kleuren herfst op ons pad. Continue reading “Alle kleuren herfst”
Wat deed ik op de kampeer en caravanbeurs?
Proost, pap, op je 80e! Omdat ik de high tea gemist had, trakteren mijn ouders me op een borrel. Het is heerlijk weer dus we kunnen het terras op. Fijn 🙂
Op zaterdag breng ik Martijn naar Schiphol. Hij gaat een weekje duiken op Malta. Doei, groeten aan de visjes! Continue reading “Wat deed ik op de kampeer en caravanbeurs?”
Uitgeput uitgenut
Om half acht val ik op de bank in slaap. Een uurtje later word ik wakker en doe nog een halfslachtige poging om op te blijven maar om kwart over negen geef ik er de brui aan en slaap tot acht uur de volgende dag. En dan ben ik nog steeds moe.
Zo moe dat ik het al een hele prestatie vind dat ik mijn vestje van de bank pluk om boven in de wasmand te stoppen.
Dus… zet ik een sportlesje op. Met hoeveel aversie ik mijn mat op stap, kun je wel raden.
Daarna bestudeer ik de offerte van de klusjesman om iets aan mijn kozijn te fiksen en plinten langs een muur te leggen. Wat een bedrag weer.
Ik heb de plinten in huis maar om ze te bevestigen moet ik nog blokjes hebben. En dus eigenlijk terug naar de bouwmarkt. Van de kluwe kabels die achter de plint moet, heeft de helft geen functie meer.
Zucht.
Ik begin met uitzoeken van de kabels en haal/knip de overtollige weg. Dan speur ik mijn huis af naar iets waar ik blokjes van kan zagen zodat ik het ritje naar de bouwmarkt kan skippen. Ik vind iets bruikbaars, zaag de latjes op maat. Kijk een YouTube tutorial hoe ik zo’n kitspuit moet gebruiken. Plak de plinten. Demonteer het kozijn. Knoop de touwen strakker. Fixeer ze met tape. Fiks de onderkant. En! Ik ruim OOK NOG alles op.
Niet slecht voor zo’n futloze dag.
Dure les
We trappen er allemaal een keer in, denk ik. En toch voel ik me heel erg stom.
Ik boekte een solotripje naar Engeland, vernieuwde mijn paspoort en toen die eenmaal binnen was, vroeg ik meteen een ETA aan. Online, bij de officiële website. Dacht ik. Maar het bleek een commerciële partij a.k.a. oplichter te zijn die weliswaar een officiële ETA leverde, maar pontificaal 204,81 op mijn creditcard reserveerde. In plaats van 25 euro die het document kost. Dat had ik van tevoren al gezien. Wat niet bij het afrekenen vermeld werd, was dat er ook 175 euro aan servicekosten berekend werd.
De ETA is al ontvangen, ze hebben de service geleverd dus ook al staat het bedrag nog in reservering, er is niets meer aan te doen.
Zonde van het geld. Meteen ga ik bedenken waar ik dan 175 euro op kan besparen, maar dit idee moet ik loslaten. Het geld valt in de categorie ‘hoe spendeer je je geld het best aan stomme dingen’.
Mot met de wereld
You have got to be kidding me. Ik zie een meelmot.
Nee nee neee nee neeeeee nee NEEE!!!!
Yep.
Dat betekent:
De hele voorraadkast leeg.
Ik zie in totaal 3 motten. Twee dode en een levende. En van die draden. Godzijdank nog geen larven.
Overal waar ik mottensporen zie, gaat de inhoud van de pot weg. De levende mot gaat inclusief pot weg.
De rest van de potten inspecteer ik nauwkeurig, neem ik af met schoonmaakazijn.
Een paar potten stop ik in de vriezer, een paar potten blijven op mijn aanrecht voor grondige dagelijkse inspectie.
De kast sop ik uit met azijn en föhn ik droog.
De komende tijd hopen en smeken dat ik alles heb uitgeroeid.
Gelukkig hebben we de faraomieren nog. Die trotten ook weer lekker door mijn keuken. Er liggen gifkorrels maar daar kijken ze volgens mij niet naar om. Nou, 1 ding tegelijk.
Continue reading “Mot met de wereld”
Une destination fabuleuse
Een betere verjaardagsochtend kan ik me niet wensen. Zodra ik wakker word, lees ik de kaartjes die te vroeg op de mat lagen en ik zoals elk jaar al naast mijn bed gelegd heb. Ben altijd erg blij met persoonlijke post.
Aan het werk. Ik leg een blik zelfgebakken caramel shortbreads bij de afdeling Communicatie (bij Thorax trakteer ik later op bramen crumble cake) en ga dan naar de OK want ik mag meekijken met het plaatsen van een steunhart. Waaah, zo mooi om te zien! Het is een prachtige combinatie van innovatieve techniek met ambachtelijk vakmanschap. Hopelijk kan de patiënt er weer vele jaren mee vooruit.
De volgende ochtend zien we onderweg naar de metro de maansverduistering nog. Apart gezicht.
Volgende halte: Parijs!
Fall is coming
Toch fascinerend, hoe dit soort oplichterij nog steeds bestaat. 100% garantie, maar verplaatsing is mogelijk. Right.
Mijnheer Fall heeft zich voor zijn naam vast laten inspireren door het weer, want de herfst is in aantocht.
Het ene moment zit je nog weg te smelten bij honderd graden, het volgende pak je je sloffen, thee en dekentje er maar eens bij.
Continue reading “Fall is coming”Blij hei
Je verwacht het niet, maar Holten heeft gewoon een NS-station mét OV-fietsen. Die zijn voor ons! We zijn weliswaar met de auto, maar die fietsen komen erg goed van pas bij het scouten van mooie zonsopgangplekken. Het plan is namelijk om nog eens zo’n magische zonsopkomst mee te maken, nu we toch op de Sallandse Heuvelrug zijn. Het is een bloedhete middag, we fietsen vooral door bos en het enige punt dat in aanmerking komt, ligt nog op een half uur fietsen van ons logeeradres.
Goed. Dat moet dan maar.
Continue reading “Blij hei”
Zonsverduistering
Jeetje, wat was dat mooi gisteravond.
Gewapend met onze eclipsbrilletjes gingen Mark en ik rond half acht naar buiten.
Foto door Mark
Kijk nou, er is al een hele hap uit joh! Heel bijzonder om te zien.
Onderweg naar de Willemsbrug konden we wat mensen blij maken door even de brilletjes uit te lenen.
Op de brug zelf was het druk!
En ook daar veel mensen zonder brilletjes. Wat een feest om mensen te laten meegenieten! Haast nog mooier dan het fenomeen zelf. Wat een sfeer.
Per ongeluk maakte ik nog een foto die soort van gelukt is.
Wel even goed inzoomen:
Uiteindelijk verdween de zon helemaal achter de gebouwen.
Tot 2081!
Eenmaal thuis trakteerden de Perseïden mij ook nog op een enorme vallende ster. Ja, ik heb een wens gedaan.
Rood, roze en paars
Ik ben er klaar voor hoor, de eclips komende woensdag.
Tot die tijd haal ik nog het maximale uit de zon.
Om te zwemmen in de Surfplas bij de Reeuwijkse Hout hoef je niet per se het drukke zandstrandje op. Beetje wiebelen over de gladde stenen en je hebt het water voor jezelf. Continue reading “Rood, roze en paars”