Dus ik had me een etentje voor 12 op de hals gehaald. Twaalf! Dat past niet eens aan mijn (toch best riante) eettafel. Maar het kerstdiner dat vorig jaar door een vriend georganiseerd werd, was toen zó gezellig dat ik er wel vervolg aan wilde geven. Het werd weer net zo gezellig.
Op woensdag doe ik de laatste boodschappen (denk ik dan, blijkt een leugen, want ik moet er vrijdag toch opnieuw uit), op donderdag beginnen de voorbereidingen en is dit op een gegeven moment de staat van de keuken:
Maar vrijdagmiddag staat alles klaar en zijn tafel + leentafel gedekt.
Voor wie ooit een diner voor 12 gaat maken, deel ik hier alle recepten voor een Libanese* tafel vol. (*niet alles is strikt Libanees, ik geef er soms mijn eigen draai aan)
In plaats van een linkje naar een verborgen blogpost, wilde hier eigenlijk een uitklaptekst maken en ik heb samen met ChatGPT flink zitten puzzelen met HTML, CSS en Javascript, maar ik kom er (nog?) niet uit.
Sinds kerst is het blijkbaar ook alweer Pasen…
Nevermind het krabben, de mist en de regen.
Vandaag voor het eerst een paar minuten zon, en dat was heerlijk.
Ik waag een poging met de Accent guesser (tip van Marlou’s briefje: de maandag na de zondag)
Waaaah! Toevalstreffer, I’m sure. Geef me een paar ð’s en ik braak steenkolen.
schitterend, wat een chaos in jouw keuken!
Maar gezellig was het zo te lezen.
Hahaha… wat een bende in jouw keuken! Ik ruim altijd meteen, was zelfs af tussendoor. Raak helemaal van slag als het rommelig is om mij heen. Hoe anders bij jou. Je hebt, net als ik, een passie voor Engels en Engeland toch? Ik kreeg op de middelbare school al commentaar van klasgenoten dat ik een uitslover was met mijn Engelse uitspraak. Daar was ik namelijk enorm trots op, ik klonk bijna als een echte Brit. Toen ik er woonde heb ik het geperfectioneerd, maar inmiddels ben ik niet meer zo heel erg goed. Too little practice. Leuk zo’n groot gezelschap voor het diner.
12? Zoveel vrienden heb ik niet eens 😉 Ik had gisteren ineens de zon op mijn toet. Dat was me een partij lekker!