Thuiswerken kan overal

Dus ook in Amsterdam.


En zo voelt een normaal weekje werken toch een beetje als vakantie. Ander dagelijks ommetje, andere supermarkt, heerlijk.
We zitten aan het IJ en het weer is op zijn zachtst gezegd onstuimig. De lucht is dan weer effen grijs, dan weer een show van Hollandse meesters.




Je zou kunnen denken dat corona de lat steeds lager legt maar eerlijk gezegd denk ik dat ik hier onder normale omstandigheden net zo hard van geniet.


Ehm, nee bedankt.



Lekker Portugees wijntje. Smaakt naar vuurwerk. Echt! Een soort kruitsensatie, zoals het met oudjaar buiten ruikt. Prachtige kurk ook.


Zodra we de voordeur opendoen, hebben we een aanwaaipoes. Wat gezellig! Hij komt op meerdere dagen buurten.


Ik zie je wel! Tijger šŸ™‚


We storten ons op een behangklus. Er is weinig dat ik viezer vind dan behangplaksel met klonten. Vooral als het niet meer alleen in de emmer, maar ook aan het handvat van de roller, aan je vingers en achter je oren zit. Maar goed. Missie geslaagd.


Dus. Beetje voortmaken graag.

Jacobsladders


Koud, nat en guur was het toen we de auto uitstapten.
Diepe zucht.
“Wil je wel wandelen?”
“Ja, dat wel. Ik wil alleen geen regen.”

De bui, en daarmee ook mijn bui, verdween na drie minuten. Jacob rolde zijn lopers uit en later zagen we zelfs nog zon. Koud bleef het wel, maar na een warme douche en een kop hete thee zitten we nu voldaan binnen. Klaar voor de avondklok.

Echt mijn weekend


Best fris, zo ‘s morgens om 8.30 uur op het bankje voor de caravan in Ouddorp.


Maar ingepakt als een eskimo met een dampende mok thee gaat het best. Als de zon eenmaal over de heg piept, warmt het vlug op.

Missie: een deel van het schuurtje in de beits zetten.

Honderd punten voor de fotograaf die mijn korte pootjes hier tot lange stelten getransformeerd heeft! Jammer van die aanstellerige hoofdtooi. Maar als je na slechts Ć©Ć©n keer rollen de witte spetters uit je haar staat te poetsen met terpentine, snap je hier meteen de noodzaak van.


Verder luieren wij lekker in de tuin en laten we ons toezingen door alle vogels. Roodborstjes hebben twee tunes ontdekken we. Ze kunnen heel mooi melodieus zingen, maar ze hebben ook een soort repeterend getik: dat is het Neurootborstje (mooi nieuw character voor een ASN commercial).

Martijn bemoeit zich met de barbecue en ik pluk verse kruiden uit de tuin voor door de boter en de salade. Wat een leven.


Zaterdag wandelen we bij Rockanje door bos en duinen (schoenen AAN) over strand en door de branding (schoenen UIT).



De zoomfunctie van Martijns camera tovert een batterij zeehondjes tevoorschijn die met het blote oog wat stippen op de zandbank in de verte zijn. Wat leuk!! En wat veel!

Die man in het water verderop, heeft hij ook wat in het vizier? Ik tuur steeds in zijn richting maar we hebben fel tegenlicht. Pas als we vlakbij de man zijn, zie ik opeens een piemel bungelen. O help, hij is in zijn blootje! En ik maar staren…

“Het is echt jouw weekend, he,” grijnst Martijn.

Ottoland

Wat een heerlijk weer. We doen een rondje Ottoland dwars door het weiland. Koeien, gras en blauwe lucht. Onderweg komen we een theetuin tegen die er exact uitziet als je van een theetuin verwacht.


De idylle. We strijken neer voor thee met appeltaart. Bij de entree ligt een blad met QR-code voor een coronagezondheidscheck. De QR-code was niet compleet dus scannen lukte niet goed. Toen ik dat meldde, haalde de theemevrouw haar schouders op. “Jullie zijn de eersten die hem invullen…vorige week was ik bij verschillende restaurants en daar was ook niks van een check hoor… dat blad ligt daar omdat ze het aanraadden, maar verder…”



Struisvogeleieren!! O nee…. paddestoelen.

De stomme wandeling

Omdat we niet kunnen wandelen in mooi natuurgebied, lopen we elk weekend een stomme wandeling. En die zijn eerlijk gezegd ook prima!

Bolnes, Slikkerveer en Ridderkerk: een mix van intens lelijk en verrassend leuk. Met mooie bloesem.

Ultieme bestemming voor de stomme wandeling: Pernis.




Een heel ander soort wandeling. Zeker de moeite waard!

Meer bloesem en een dosis lammetjes voor het geluksgevoel.

Mijn dagelijkse rondje in de buurt verveelt ook nog niet.

Dit weekend op de planning: op zoek naar de Goudse bever (ja, die zit er Ć©cht, zegt de stadsecoloog, al jaren) en een rondje door Westergouwe.

Dubbel


Twee beeldduo’s van buiten.
Nu we liefst binnen moeten blijven, krijgt buiten extra betekenis.

Elke dag even naar buiten. De zon in. Frisse lucht. Het beetje vrijheid dat ik met beide handen aangrijp. Ik vind het fijn buiten.

Tegelijk betekent buiten ook: opletten! Afstand houden. Er lopen andere mensen rond, en mensen zijn gevaarlijk. Nou ja, het virus is gevaarlijk, maar dat zien we niet dus iedereen is verdacht. Ikzelf nog het meest. Smetvrees heb ik nooit gehad, en ik moet mezelf er continu aan herinneren dat elk knopje of handvat besmet kan zijn of raken. Met een knoop in mijn maag loop ik in een boog om mensen heen. Ik onderdruk een kriebel in mijn neus want niezen op straat is not done.


Na tien minuten op eieren lopen, ontspan ik een beetje.
En dat betekent direct dat ik de regels vergeet! OPLETTEN! Afstand houden! Het is echt belangrijk en ik wil het graag goed doen, maar de maatregelen druisen zo tegen mijn natuur in, dat ik niet kan wachten tot we ze weer los mogen laten.

Tot buiten weer normaal wordt.

Insta update

Buiten blijft het guur en troosteloos. Het is hard werken om er niet somber van te worden. Lekker koken en eten geeft mijn humeur altijd een boost. Spaghetti met knoflookballetjes, mmmm…

Om de lente binnen alvast te forceren, koop ik tulpen en daarna een prachtige magnoliatak.

Eerst nog in de knop.

Maar nu zijn alle bloemen open. Ik kan er naar blijven kijken. Zo mooi.

Wil je ook vaker een weekendje weg? Ga latten! Altijd onderweg… #minivakantie

White picket fence

Het is zo’n zonovergoten dag waarop het gras groener en de lucht blauwer is dan anders. EĆ©n en al idylle langs de Vlist.

Het hek ligt er bijna te dik bovenop.

Gelukkig lopen we met de zon in de rug, anders was het flink knijpen geweest. Scheelt toch een rimpel.

Het bootje zoekt een dieper doel. Blijft desondanks een plaatje.

Instagram update

Vroeger, toen Hemelsgroen nog het alleenrecht had op mijn webspinsels, plaatste ik ook vaak heel korte posts met alleen een fotootje of een gedachte die bij me opkwam. Deze zijn in de loop der jaren verplaatst naar Instagram en Facebook. Zonde eigenlijk.
Vanaf nu probeer ik ze ook weer hier te plaatsen.

(Als ik de statistieken bekijk, komt het merendeel van de lezers hier via Facebook terecht, en slechts een heel klein deel typt direct hemelsgroen.nl in. Ik gok zomaar dat dat kleine deel niet op Instagram zit, maar mocht ik het mis hebben: sorry voor de dubbele content.)


Veel te vroeg wakker in het weekend. Dan alvast maar naar de supermarkt. Als ik een duif was, zou ik hier ook gaan wonen.


Wandeling Graveslootpad (klompenpad). Opeens liepen we door een kippenhok.


Aanplakzuil is reclame spuugzat.


Wandeling Tweemanspolder – Molenviergang aan de Rotte.
It’s beginning to look a lot like Christmas.