Author: Mara

You have got to be kidding me. Ik zie een meelmot.

Nee nee neee nee neeeeee nee NEEE!!!!

Yep.

Dat betekent:
De hele voorraadkast leeg.
Ik zie in totaal 3 motten. Twee dode en een levende. En van die draden. Godzijdank nog geen larven.
Overal waar ik mottensporen zie, gaat de inhoud van de pot weg. De levende mot gaat inclusief pot weg.
De rest van de potten inspecteer ik nauwkeurig, neem ik af met schoonmaakazijn.
Een paar potten stop ik in de vriezer, een paar potten blijven op mijn aanrecht voor grondige dagelijkse inspectie.
De kast sop ik uit met azijn en föhn ik droog.
De komende tijd hopen en smeken dat ik alles heb uitgeroeid.
Gelukkig hebben we de faraomieren nog. Die trotten ook weer lekker door mijn keuken. Er liggen gifkorrels maar daar kijken ze volgens mij niet naar om. Nou, 1 ding tegelijk.
Continue reading “Mot met de wereld”

Een betere verjaardagsochtend kan ik me niet wensen. Zodra ik wakker word, lees ik de kaartjes die te vroeg op de mat lagen en ik zoals elk jaar al naast mijn bed gelegd heb. Ben altijd erg blij met persoonlijke post.

Aan het werk. Ik leg een blik zelfgebakken caramel shortbreads bij de afdeling Communicatie (bij Thorax trakteer ik later op bramen crumble cake) en ga dan naar de OK want ik mag meekijken met het plaatsen van een steunhart. Waaah, zo mooi om te zien! Het is een prachtige combinatie van innovatieve techniek met ambachtelijk vakmanschap. Hopelijk kan de patiënt er weer vele jaren mee vooruit.

De volgende ochtend zien we onderweg naar de metro de maansverduistering nog. Apart gezicht.

Volgende halte: Parijs!

In de trein treffen we een bekende en achter ons kwebbelen twee mannen de hele rit vol. Ondertussen maakt de regen mooie raamschilderijen. Continue reading “Une destination fabuleuse”

Je verwacht het niet, maar Holten heeft gewoon een NS-station mét OV-fietsen. Die zijn voor ons! We zijn weliswaar met de auto, maar die fietsen komen erg goed van pas bij het scouten van mooie zonsopgangplekken. Het plan is namelijk om nog eens zo’n magische zonsopkomst mee te maken, nu we toch op de Sallandse Heuvelrug zijn. Het is een bloedhete middag, we fietsen vooral door bos en het enige punt dat in aanmerking komt, ligt nog op een half uur fietsen van ons logeeradres.
Goed. Dat moet dan maar.
Continue reading “Blij hei”

Jeetje, wat was dat mooi gisteravond.

Gewapend met onze eclipsbrilletjes gingen Mark en ik rond half acht naar buiten.

Foto door Mark

Kijk nou, er is al een hele hap uit joh! Heel bijzonder om te zien.

Onderweg naar de Willemsbrug konden we wat mensen blij maken door even de brilletjes uit te lenen.
Op de brug zelf was het druk!

En ook daar veel mensen zonder brilletjes. Wat een feest om mensen te laten meegenieten! Haast nog mooier dan het fenomeen zelf. Wat een sfeer.

Per ongeluk maakte ik nog een foto die soort van gelukt is.

Wel even goed inzoomen:

Uiteindelijk verdween de zon helemaal achter de gebouwen.

Tot 2081!

Eenmaal thuis trakteerden de Perseïden mij ook nog op een enorme vallende ster. Ja, ik heb een wens gedaan.

Ik ben er klaar voor hoor, de eclips komende woensdag.
Tot die tijd haal ik nog het maximale uit de zon.

Om te zwemmen in de Surfplas bij de Reeuwijkse Hout hoef je niet per se het drukke zandstrandje op. Beetje wiebelen over de gladde stenen en je hebt het water voor jezelf. Continue reading “Rood, roze en paars”

Goedemorgen!

Hoewel we nog wel even zomer hebben, merk ik dat de zon alweer gaat uitslapen. Als ik mijn bed uit moet, is het nog donker. Pas om 6.00 uur groeten we elkaar.

Continue reading “Bezig blijven”

We nemen het pontje van Moordrecht naar Gouderak. De tocht duurt twee minuten. Afvaren, draaien en weer aanleggen.
Continue reading “‘t geet hier spoken”

Life hack voor warme dagen: voorgekoelde wijnglazen. Martijn heeft daar een handig rekje voor in zijn koelkast. De glazen passen precies.

Deze mug weet de shortcut. Daar tapt de bloedbank ook altijd. Continue reading “Kleurenhonger”

Vergeet de vega spaghetti bolognese die ik wilde maken. Ik heb geen zin om lang in de keuken te staan en ook geen trek in zware kost. Deze broodjes met zelfgedraaide hummus, gegrilde paprika en wortel, komkommer, koriander, feta en reepjes kipburger zijn perfect. Koel wit wijntje erbij.

Het is heerlijk op mijn schaduwbalkon. Eindelijk heb ik eens langer baat bij het gebrek aan zon daar.

Ik ben verliefd op alle bloemetjes. Op de extravagante,


…op de bloemen die voor de bijtjes zorgen,

…en ook op de piepkleine bloempjes die overal tussendoor opkomen.
Continue reading “Volop zomer”