
Mooie stempel krijg je in het Boijmans Depot. Naan en ik waren er al eerder, maar we hebben nu onze zinnen gezet op een rondleiding in het schilderijencompartiment. Willen we naar de grote of de kleine schilderijen? Eh… doe maar de grote…

Al snel zien we dat we voor de kleine schilderijen hadden moeten kiezen. Dit zijn allemaal reusachtige moderne doeken. Jammer, maar bij ons derde bezoek zal scheepsrecht gelden.
Ondertussen lopen we ook watertandend door de tentoonstelling met publieksfavorieten. Wat zijn we eigenlijk verwend hier qua kunst! Het ene topstuk naast het andere. Ook leuk om de achterkanten te bestuderen.


Zaterdag ga ik iets doen waar ik al lang naar uitgekeken heb: Kokkels rapen!!

Eric-Jan weet de perfecte plek en omdat het laat eb wordt, zijn we er pas om een uur of drie. Voorbereid op winters afzien, hebben ons goed ingepakt. Maar de zon schijnt en regenbroek en extra truien blijven in de auto achter.

Whoehoe, de eerste paar kokkels gaan in de emmer!



Binnen no-time hebben we genoeg geraapt voor een lekker maaltje. We verlenen zelfs nog gratie aan een deel omdat we te veel hebben.

Wat een prachtige plek, zo met die lage zon.


Na een slok vieze thee met koffiesmaak uit de thermos en een korte wandeling over het strand, strijken we neer bij een visrestaurant om lekker in het thema te blijven. De kokkels moeten een nachtje zandspugen, dus die eten we morgen pas.

We nemen vier voorgerechtjes. Oooh, ik lust dit hoor!
Zondag moet eerst nog van alles gebeuren. Haar verven, papier en glas wegbrengen, vriezer ontdooien.


Ik waag een poging tot het bakken van soufflépannenkoekjes. Matig succesvol eigenlijk. Veel werk voor relatief weinig puffing en eigenlijk vind ik ze ook niet lekkerder dan gewone pannenkoekjes.

Mijn ring is stuk en tweecomponentenlijm werkt niet goed. Dus ik koop secondelijm en handige klemmetjes. Hopelijk gaat dit weer een tijdje mee zo.

Ik doe ook nog wat meal prepping. Een hummusje voor bij mijn wortels en een nieuw recept pompoenontbijtbrood (goedgekeurd!).
En dan mogen eindelijk de kokkels in de pan.


Geen betere afsluiter van het weekend dan een zelfgemaakt bordje spaghetti ‘vongole’. Zooo lekker!

zo te lezen prima weekend gehad.
Mij doe je geen plezier met zeevruchten, maar ik begrijp wel dat je het leuk vindt om ze zelf te zoeken op het strand. Ik heb een handige tip (die niemand meteen gelooft tot ze het zelf geprobeerd hebben) bij het ontdooien: alle inhoud in een vuilniszak, de zak inpakken in je dekbed en dan de stekker uit de vriezer. De inhoud van de vriezer ontdooit niet, dit werkt zelfs in de zomer! Dekbed fungeert als koelbox. Ik vind American pancakes lang niet zo lekker als ‘onze’ pannenkoek. Ze slurpen stroop en zijn voornamelijk droog of juist te klef. Doe mij maar een gewone met appel en rozijnen…. krijg er nu ineens trek in!
Mij doe je ook geen plezier met zeevruchten, maar het zicht bij het rapen was wel prachtig zo te zien! 🙂
Wat een mooie ring heb je aan op die eerste foto!
Eten is altijd lekkerder als er een beetje extra liefde en aandacht aan is gegeven en zo te lezen is dat ook het geval bij jullie spaghetti vongole!!
Je eigen eten rapen is wel superleuk natuurlijk! En met die schilderijen komt het ook wel goed.