Author: Mara

Het Nationaal vuurwerk on my doorstep. Ik reken er een beetje op dat het de laatste keer was. De roep tegen vuurwerk klinkt steeds harder en ik begrijp dat helemaal. Wat mij betreft komt er een veiliger alternatief. Maar net als elk jaar word ik toch weer overvallen door de magie van het moment. Die specifieke geur, het kleurenspektakel, het gezamenlijk aftellen en alle wensen die voor het nieuwe jaar in de lucht hangen, waarvan maar een fractie uitgesproken. Wanneer iedereen tegelijk omhoog kijkt, lijkt het alsof het vuurwerk al die wensen verlicht en onderstreept. Continue reading “2025”

Heb ik me aan de twee goede voornemens gehouden die ik voor 2024 had?

1. Alleen nog maar biologisch vlees kopen. Ik had daarbij 5 cheats.
Dit voornemen heb ik gehaald, maar kostte moeite. Ik ging meteen in januari al de mist in met een bestelling bij Rechtstreex. Dacht dat dat allemaal biologisch zou zijn, maar dat was helemaal niet zo. En nu voor kerst had ik stoofvlees nodig en heb ik ook nog chorizo gekocht. Ik ben welgeteld 1x naar de biologische slager gegaan. De winkel ligt gewoon niet op de route. Online bestellen vind ik ook niet ideaal want dan moet je wel thuis zijn voor de bezorging. Dit jaar heb ik uiteindelijk heel weinig vlees gegeten. Dat wil ik graag doorzetten. Maar ik miste afwisseling. De Jumbo heeft helaas maar een heel beperkt biologisch assortiment. Geen stoofvlees, varkenshaas of hele kip. Niet eens hamblokjes. Ik ga komend jaar proberen even weinig of nog minder vlees te eten maar de restrictie biologisch laat ik weer varen. Geen kiloknallers uiteraard en biologisch als het kan. Continue reading “Voornemens”

Even adempauze. Het is gek met vakantie, zoals die laatste loodjes opeens zwaar gaan voelen. Zo lang er geen vakantie in het verschiet ligt, is er niets aan de hand. Pas als ik ga aftellen, ben ik opeens ook echt aan vakantie toe. Nou ja, ik geef me er maar aan over. Slapen, lezen, schrijven, tv kijken, puzzelen, veel meer doe ik niet.
Continue reading “Kerstvakantie”

Anton en Julia, wie jullie ook zijn: kaart komt er nog aan, hoor! Zat heel knus samen met een kaart voor mij in de envelop. Ik kreeg ook nog een kaart voor een familie uit Hellevoetsluis. Al gestempeld en nul overeenkomsten met mijn adres. De kerstpost is de laatste jaren pure chaos. Zo zonde, zeker omdat al zo weinig mensen nog echte kaartjes sturen. Continue reading “Slappe lach bij de apotheek”

Hier krijg ik dus kortsluiting van.

23.17 uur. Ik loop van een gezellig etentje uit de stad door de regen naar huis als ik ergens een telefoon hoor. Niet de mijne. Er is verder niemand in de buurt. In het perkje naast de stoep schijnt een scherm me tegemoet. O god, er ligt een telefoon in het gras en iemand belt ernaartoe.
Ik stap over de lage reling en pak de telefoon uit het natte gras. Zonder bril kan ik niet lezen wie er belt.
Continue reading “Het avontuur dat ik liet liggen”

Sinterklaas is weer in het land! Heb mijn schoen nog niet 1x gezet, maar de cadeautjes blijven maar komen.

Deze vingerloze handschoenen, gehaakt door een collega. Zo lief! Het is hartstikke koud op kantoor dus ik werk vaak met sjaal en handschoentjes. Kreeg ik zomaar dit vrolijke paar! Ze passen perfect, zijn superwarm en ik vind ze echt geweldig. Ze matchten ook helemaal met mijn outfit.
Continue reading “Cadeautjes”