Mijn weekend begint donderdagavond met een vreugdesprongetje in de Jumbo. Voor 495 punten heb je een gratis zakje gezouten macadamianootjes. En ik heb….. 500 punten!
Meestal zet ik mijn zinnen op iets waar ik nog voor bij moet sparen, bijv een gratis bos bloemen, maar tegen de tijd dat ik de benodigde punten heb, is die dan net niet meer verkrijgbaar. 500x hoera! Continue reading “In de koelkast, aan de gang”
Beste tijd van het jaar
Op dinsdag zie ik dieprode stemgels rabarber in de supermarkt liggen. Jaaaa… ik ga rabarber aardbeien crumble maken! Ik kan alleen vrijdag pas bakken en tot die tijd blijven de aardbeien niet goed. Ik besluit de aardbeien en de rabarber donderdagavond te kopen.
Dat was dom. Want op donderdagavond is de rabarber op. Ner-gens meer verkrijgbaar. Ook vrijdag ga ik langs verschillende winkels. 
Uiteindelijk scoor ik na zes winkels bij de Lidl rabarber. De crumble maakt de zoektocht weer goed.
Ik breng de wandelschoenen terug. Helaas toch geen goede match. Bij Ikea koop ik dan wel weer een heerlijk dekbed dat de synthetische miskoop vervangt. Iemand interesse in een 4-seizoenen dekbed van de Hema? Zoniet dan breng ik het naar de daklozenopvang denk ik. Continue reading “Beste tijd van het jaar”
Hoe het loopt
Vier wijntjes. Oké, dat is er eentje te veel dus dat voel ik (terecht). Maar wat ik nog meer voel, komt niet door de drank. Ik voel me heel moe en vooral ook ontzettend somber. Martijn en ik vierden een feestje, dat écht fantastisch leuk was. Ik weet het nog maar voel het niet meer. Zó raar.
Blijkbaar heb ik een overdosis geluksstofjes verbruikt en is de emmer helemaal leeg. Ik kan drie nachten op rij niet goed slapen en denk dat ik gek aan het worden ben.
Woensdag pas, als ik een thuiswerkdagje heb, voel ik weer een klein beetje levensvreugde terug mijn lijf in sijpelen. Poeh… WAT WAS DAT?! Ik hou het zelf op een extreme social hangover, een hormooncrash. Heftig. Continue reading “Hoe het loopt”
Spetters, plakkaten en uieninkt
Pas op voor schaapjes? Nou, kom maar op hoor.
Ze duiken op het laatste moment toch weg.
Wie we helemaal niet zien, maar wel horen, is de snor. Nooit van het beestje gehoord maar zijn naam past precies bij het geluid dat ze maken. Heel grappig.
Continue reading “Spetters, plakkaten en uieninkt”
Mysterieus wit poeder en wannabimi
Winst op woensdag, want de glaszetters komen over de vloer en IK HEB KOFFIEMELK IN HUIS! Die is alvast binnen. Continue reading “Mysterieus wit poeder en wannabimi”
In opdracht van de zon
Eerste softijsje van het jaar. Moest van de zon, en met de zon ga je niet in discussie. Meteen maar een kijkje nemen op de bouwplaats van het stadhuis van Gouda, dat nu helemaal in de steigers staat.
Continue reading “In opdracht van de zon”
Kauwgom in je oor
Vaste prik in Amsterdam: cheesecake en de Scrypto bij Kanis en Meiland. Mijn favoriete zondagochtend. Continue reading “Kauwgom in je oor”
Changez!
Lente in aantocht. Dat betekent wisselvallig weer en een wisselvallig energieniveau.
Eerst maar eens een nieuwe kleur in de gang.
Eigenlijk wilde ik eerst bedenken wat ik aan de muur zou willen hangen en dan daar de kleur van laten afhangen, maar ik belandde in een impasse en besloot toen gewoon maar een pot verf te kiezen waar de kleur me van aansprak. Het is heel chic geworden, wat donkerder dan deze foto doet vermoeden. Continue reading “Changez!”
Wie heeft dit bedacht?!
Mijn telefoon was iets te laat met klikken maar je ziet het verdwijnende naambalkje nog nét. Wie heeft er bedacht om kleinkapitalen te gebruiken voor de namen?! Zó lelijk! Continue reading “Wie heeft dit bedacht?!”
Tenerife
Heerlijk banaantje. Canarische banaantjes zijn wat kleiner, de binnenkant is iets oranjer en ze zijn vol van smaak. We krijgen er eentje als toegangsbewijs voor de Casa del Plátano in Icod de los Vinos, Tenerife.
Als bananenverslinder vind ik het leuk om even door de tuin te lopen en te zien hoe de trossen precies groeien. Continue reading “Tenerife”