Author: Mara

Posted on

Volop zomer

Vergeet de vega spaghetti bolognese die ik wilde maken. Ik heb geen zin om lang in de keuken te staan en ook geen trek in zware kost. Deze broodjes met zelfgedraaide hummus, gegrilde paprika en wortel, komkommer, koriander, feta en reepjes kipburger zijn perfect. Koel wit wijntje erbij.

Het is heerlijk op mijn schaduwbalkon. Eindelijk heb ik eens langer baat bij het gebrek aan zon daar.

Ik ben verliefd op alle bloemetjes. Op de extravagante,


…op de bloemen die voor de bijtjes zorgen,

…en ook op de piepkleine bloempjes die overal tussendoor opkomen.
Continue reading “Volop zomer”

Posted on

#hotellife

Een huisje of airbnb heeft eigenlijk onze voorkeur. Dan heb je iets meer ruimte, gewone zitplekken en de mogelijkheid om zelf te koken. Ditmaal worden het vijf verschillende hotels. Dat is nu eenmaal de constructie als je je bagage wil laten vervoeren. Hoe bevalt het hotelleven ons?

Op stel en sprong ga ik de dag voor vertrek nog een badpak kopen. Mijn bikini’s liggen alle tweeëneenhalf in Rotterdam. Ik had er eentje ingepakt, maar er ook weer uitgehaald omdat geen van de hotels waar we heengaan een zwembad heeft. Dacht ik. Eenmaal in Gouda blijkt het eerste hotel toch voorzien van zwembad.
Dat valt nog niet mee. 180 euro vind ik echt wat overdreven en ik moet bijna huilen in het pashok van het afschuwelijke fenomeen dat zo’n pak de borsten platdrukt/totaal wegwerkt en de buik lekker accentueert. Geen wonder dat ik na mijn kindertijd het badpak in de ban gedaan heb.

Op goed geluk koop ik er een bij de Hema, waar je niet kunt passen dus ik verwacht er direct mee terug te moeten. Maar met dit model kan ik eigenlijk wel leven, zie ik thuis, dus hop in de koffer.
Bij aankomst in het hotel wordt gevraagd of we een bad of douche willen. Doe maar een douche, want als we nog gaan zwemmen dan ga ik niet ook nog in bad.
En dan dit:

Jammer. Continue reading “#hotellife”

Posted on

Spraakverwarring

Even over het drielandenpunt. Het drielandenpunt is helemaal geen punt..? Er staan drie landenvlaggen met daartussen een soort pleintje, waar ik een stip, een paaltje, een ster, een punt verwachtte dat er niet is. Of hebben we het nou gemist? Er is best een attractie van het gebied gemaakt met een doolhof erbij enzo, maar dat punt werd mij niet duidelijk. Wel zien we het hoogste punt van Nederland. Of is dat hetzelfde?

Zo vaag. Continue reading “Spraakverwarring”

Posted on

Boven mijn hoofd


Vierde paar.
De lichte muiltjes van ronde drie knellen bij de thuistest alsnog een beetje. Wat een gedoe, die schoenen. Ik vind een vierde paar dat van hetzelfde merk blijkt als mijn sneakers, voor de helft van het geld van het derde paar. Hup, het derde paar terug en nu echt naar buiten ermee. Geen spijt van, zitten prima.

Het gras groeit nu boven mijn hoofd. Nederlandse jungle.

Kijk wat leuk, allemaal grutto’s. En wat vliegen ze laag! Met luide kreten proberen een stuk of vier grutto’s ons wat duidelijk te maken. WAT DOEN JULLIE HIER?! Ze hebben dikke paniek. Extra goed opletten of we geen nestje vertrappen. Hebben we soms een afsluiting vanwege broedseizoen gemist? Het is heel sneu, maar ook een beetje Hitchcock. Continue reading “Boven mijn hoofd”

Posted on

Water in de sloot

Waterdichte wandelschoenen poging drie. Ik zei nog tegen de verkoper: “Kleur en uiterlijk maken me niets uit. Als ze maar in één keer lekker zitten.”
Uiteraard schoven toen de SPIERWITTE exemplaren als verloren glazen muiltjes om mijn voeten. Wolkjes van schoenen. Wie verzint in hemelsnaam witte wandelschoenen! Ik bleek het model zonder gore-tex gepast te hebben, mét gore-tex hadden ze in andere kleuren. Of nou ja, kleur. Zandkleur.

Wat zal ik ervan zeggen… beter dan wit. Eerst thuis maar eens op rondhobbelen.
Continue reading “Water in de sloot”