Spetters, plakkaten en uieninkt

Pas op voor schaapjes? Nou, kom maar op hoor.

Ze duiken op het laatste moment toch weg.
Wie we helemaal niet zien, maar wel horen, is de snor. Nooit van het beestje gehoord maar zijn naam past precies bij het geluid dat ze maken. Heel grappig.

Het pad ligt bezaaid met zwanenmosselen.

Mijn wandelschoenen zijn al een tijdje niet meer waterdicht. Heel erg balen, want ze zitten als slofjes. Ik breng ze weg om te laten testen, maar als ze lek uit de test komen, dan is de enige optie eigenlijk geld terug en nieuwe uitzoeken. Ik zit erover te denken wel nieuwe uit te zoeken, maar deze lekkende exemplaren ook te houden. Dan maar geen geld terug. Je weet nooit hoe nieuwe wandelschoenen uitpakken en zo heb ik in elk geval nog een paar dat fijn zit.

O ja, lente. De vogels worden weer enthousiast.

Omdat ik niet elke dag met de auto rijd, zijn de plakkaten al helemaal vastgekoekt.

Ik heb iets nieuws geleerd! Vroeg me al langer af hoe die tijdelijke belijning er weer af gaat, maar nu snap ik het.

Ongelofelijk hoeveel yoghurt er nog in een halve pot zit. De spetters halen het andere eind van mijn keuken.

Ik heb een teambuildingdagje en zoals altijd calculeer ik verdwaaltijd in. Vandaag niet nodig, dus ik dreig wel erg vroeg aan te komen.


Ik vertraag mijn pas, maak wat foto’s onderweg en raak op het laatste stukje alsnog in verwarring (hoe dan! Het is 1 lange, rechte weg!). Uiteindelijk ben ik prima op tijd.

Experiment dat ik op Instagram zag: eieren versieren met behulp van uienschillen. Ik heb natuurlijk geen panty voorhanden, dus ik koop speciaal voor de gelegenheid een nieuw exemplaar.



Werkt wel! De bruine eitjes pakken eigenlijk nog mooier uit dan de witte vind ik.

Niet dat we de eieren opeten met het Paasontbijt, want ik krijg zomaar pannenkoekjes met bramen, blauwe bessen en ahornsiroop! Mmmm. Fijne Pasen!