Author: Mara

Vanmorgen werd mij de toegang tot mijn werk geweigerd. Ik kreeg het voordeurslot niet open. Al vaker had ik problemen met dit slot, met name afsluiten gaat altijd moeizaam. Ik had er al eerder over geklaagd bij mijn baas, maar hij had zelf nergens last van, dus ik moest maar spierballen kweken. Maar de afgelopen dagen met deze hitte (en baas op vakantie) stond ik dagelijks na 17.00 uur nog tien minuten met al mijn kracht aan het slot te hangen. Met een rood hoofd, een algehele zweetuitbraak en erg zere vingers. De deur leek zich steeds moeizamer te laten afsluiten. Maar vanmorgen kreeg ik de deur niet meer OPEN! Pertinent niet.
Na een kwartier zwoegen en bijna bloedende knokkels besloot ik hulp te vragen in de buurt. Meneer 1 had helaas geen tijd, er wachtte iemand op hem. Meneer 2 sprak alleen Engels (en Pools, verwacht ik, ik zit hier tussen de kwekers in het Westland) en wilde wel even helpen. Heel even eigenlijk, want hij kreeg de deur ook niet open en zei dat ik iemand hierover moest bellen. Wie en waar liet hij maar even in het midden. Meneer 3 was de buurman, die ik tegen mijn zin in laatst aan een telefoonnummer geholpen had. Nu was ik wel blij dat ik hem toen zo behulpzaam was geweest, kon ik mooi de wederdienst innen.
Het zag er niet best uit. De bonk van een buurman kreeg de sleutel ook geen kant op. Niks mis met mijn spierballen dus. Maar aan die geruststelling had ik even niets. Want ondertussen stond de buurman de deur al in te trappen. Niet het beste idee, want wij hebben een alarmsysteem dat aanslaat als je de deur binnenkomt. Ik was bang dat het alarm door de trilling af zou gaan en dat wij dan nog steeds buiten stonden zodat ik het niet af kon zetten…
Opeens liet de sleutel zich omdraaien. Pffff… ik doe de deur nou niet meer op slot. Mijn baas moet er maar even naar laten kijken als hij terug is van vakantie en als hij dat weigert, neem ik de volgende keer dat ik voor een gesloten deur sta gewoon een dagje vrij.

Voor een klant zijn wij op zoek naar Grafische vormgever. Alle voorkomende werkzaamheden uitvoeren, zowel in teamverband als zelfstandig kunnen werken. Ervaring in grafisch vormgeving, creatief, snel en stressbestendig, Grafische softwarepakket en zoals:InDesign, Photoshop of Illustrator
Werkplaats: Rotterdam centrum

So far, so good. Maar dan:

Verplichte talen: Chinees, Nederlands, Engels
Als je 1 van de talen niet spreekt heeft reageren geen zin.

Ik weet niet wie van de juryleden er als eerst mee kwam, maar sinds Idols is kippenvel opeens een modewoord dat je dient te gebruiken als je onder de indruk bent van een mooi lied.
Ik krijg nog gewoon kippenvel als ik het koud heb. En ik was blij dat ik gisteravond de sensatie weer eens meemaakte.

Erwin wilde met de bus naar huis. Dankzij zijn hippe nieuwe teenslippers had hij blaren op zijn voeten en naar huis lopen zou een pijnlijke aangelegenheid worden. Maar ik ben nooit fan van bussen en zeker niet met 40 graden.
Het alternatief: op blote voeten verder lopen. Uit solidariteit trok ik ook mijn sandalen uit.
Hoe voelt het om met blote voeten door Rotterdam te lopen?
Op sommige stukjes ruwe ondergrond door gebrek aan eelt niet echt prettig, op glad asfalt vooral heet en het was uitkijken geblazen voor glasscherven. Maar al met al zeker niet slecht!
En eigenlijk vond ik mijn eigen portiek nog het smerigst.

“En hier is alvast een voorsmaakje van de aflevering van volgende week.”

Rare Belgen.

Fit 4 Free. Dat zit op de woon-werk route en is tenminste betaalbaar. Jammer dat je eerst een jaarabonnement moet aanschaffen voordat je een introductieles kunt nemen. En dat je 50 cent betaalt voor 2 minuutjes douchen, terwijl de muntautomaat ook nog eens buiten het hokje zit.
Maar goed, gisteren was de introductieles. Ik had privéles en de instructeur zette me eerst in verschillende houdingen op een crosstrainer, vervolgens op zo’n roeiding en tot slot demonstreerde hij zelf alle apparaten voor krachttraining die op mijn trainingsschema voor de beginner staan. Het zag er allemaal vrij simpel uit. Ondertussen deed de instructeur zijn uiterste best om me te motiveren. Hij gebruikte liefst in elke zin mijn naam, voor de extra persoonlijke touch. “Volhouden hoor, Mara, het gaat goed hoor. Wel blijven lachen, he, Mara, een prima apparaat is dit hoor, nou, Mara, nog vragen? Je bent een snelle leerling hoor. Dag, Mara, tot morgen, he.”

Tot morgen inderdaad.
Ik kreeg het advies om drie keer in de week komen. “Als je resultaat merkt, dan krijg je er vanzelf plezier in hoor, Mara”. Vandaag meteen maar dan. En je zag het goed, die witte lijnen op mijn shirtje op de foto bestaan uit zout. Bah!

Bedankt hoor, Pieter.