Muurschildering, the making of

Zoals beloofd de totstandkoming van mijn muurschildering, gebaseerd op dit schilderij:

Stilleven met bloemen op een marmeren tafel van Rachel Ruysch.

Voor iets meer dan 1000 euro zou ik een grote print van dit schilderij op kunnen hangen, maar ik vind het eigenlijk leuker om zelf eens een poging te doen. Dat zal een heel ander beeld gaan opleveren, alleen al omdat ik Rachels schilderkwaliteit niet heb.

Op een A4 printje van het schilderij teken ik een raster, dat ik ook op het donkerbruine vlak op mijn muur zet. Dit bruine vlak heb ik ooit geschilderd onder de IXXI die er hing, omdat ik het lelijk vond dat er witte naden zichtbaar waren (ik had liever donkere naden).
De verhoudingen tussen vlak en schilderij kloppen al niet helemaal met elkaar, maar dan hak ik gewoon een stuk van het schilderij af. Die vrijheid heb ik. Ik teken met een wit potlood vakje voor vakje de basis erin.

Vervolgens maak ik een eerste opzet in latex. Ik heb dus alleen licht, geen donker en geen middentonen.

Wordt best tof van een afstandje!
Van dichtbij is het nog niks:

Ik ga kleur toevoegen, gewoon met acrylverf.

Hm, jammer. Het wordt heel kitscherig in kleur. Ik vind het lelijk. Ook de vaas stoort me. Maar ik werk nog even door. Misschien went het.

Alles moet in etappes, want als de verf nat is, smeer je alles alleen maar uit met een volgende laag. Ik zie dat ik deze bloem veel minder breed heb gemaakt dan hoort en ik corrigeer het wat, maar het klopt nog steeds niet helemaal. Jammer dan.

De kleur blijkt wel iets waar ik me niet overheen kan zetten en ik besluit een pot donkerbruine muurverf te laten mengen op basis van een sample van de muur, zodat ik met latex een soort grisaille kan maken. Ik ga alle kleur eruit halen, behalve misschien het roze, eens kijken hoe dat uitpakt.
Overigens koop ik als ik toch in de Praxis ben, gelijk 3 muurverftesters in okergeel, petrolblauw en karmijnrood. Kan ik alsnog alle kleuren mee mengen. Meer heb ik niet nodig.

Natuurlijk matcht het donkerbruin toch niet helemaal met de kleur die al op de muur zit. Grr…

Ook dit in bruintinten vind ik iets kitscheriger dan met alleen latex, grappig hoe dat werkt, maar toch beter dan in volle kleur.

De pot en het marmeren tafelblad laat ik vervallen. Zo wordt het meer een decoratief element dan een vaas bloemen in een realistische setting. Dat past meer bij mijn schilderstijl vind ik. Ook kies ik ervoor om aan de rechterkant de achtergrond niet lichter te maken zoals op het schilderij- daar steken de stelen en bladeren donker af tegen de lichtere achtergrond. In mijn versie laat ik ze lichter afsteken.

Stukje bij beetje vul ik de muur en verfijn ik de bloemen.

Soms in meerdere sessies, want dan vind ik het weer te grof…

…dan weer te fel…

…dan weer te grijs en zo duurt het even voordat ik tevreden ben. Of gewoon moet concluderen dat dit het beste is dat ik kan.

Hier zie ik een soort oor dat me niet bevalt. Ik ga afwijken van het origineel en breid de gele bloem wat uit aan boven- en onderkant. Geel heb ik toegevoegd aan het palet. De bloem eronder maak ik ook anders.

Op steeds meer momenten laat ik het schilderij voor wat het is, en vul ik zelf stukken in. Dat moet wel, want zonder vaas kan ik niet alle bloemen en bladeren overnemen en bovendien zitten er heel veel priegelige insecten in. En priegelig is niet mijn ding, dus ik houd het bij twee insecten. En ook bij twee kleuren, plus bruin/wit. Ook daar improviseer ik, want geel komt eigenlijk heel weinig voor en ik wil de kleur een beetje evenwichtig over de muur spreiden.

Het langst doe ik over deze twee stukken, die steeds te veel aandacht vragen. Op een gegeven moment schilder ik de onderste bloem zelfs helemaal over. Maar dan ontstaat er daar een gat, dus ik haal de bloem weer terug, maar dan donkerder. Ook het andere lichte stuk maak ik donkerder.

Het moment komt dat ik bezig kan blijven. Soms verbeter ik iets, soms verpest ik juist iets. Tijd om ermee te stoppen. Als blijkt dat ik me ergens aan blijf storen, dan kan ik er altijd weer aan verder.

Voor nu is de muur af.