Chantal en ik gaan zelf mozzarella maken. We deden allebei afzonderlijk al eens een eerdere poging, die jammerlijk mislukte. Nu zijn we goed voorbereid, met ‘échte’ melk van de boer (gekocht in plastic flessen bij de Jumbo dus wat kan er mis gaan) en additionele calciumchloride waar we 1 korrel van nodig hebben. Als het op Instagram lukt, kunnen wij het ook.
Nou… dat valt helemaal niet tegen hoor! In het stadium dikke wrongelkoek waren we allebei nog niet eerder. Helaas zit er geen enkele stretch in de eerste batch. Daar maken we andere kaasjes van. Tweede poging.
En zowaar wat elasticiteit! Nog niet zoals het hoort, maar we maken ieder een bol die net echt lijkt.
Van enige smeuigheid geen sprake helaas. Maar oefening baart kunst, dus ooit hebben we het in de vingers.
Tot die tijd behelp ik me maar met supermarktspul.
Dit gebeurt dus altijd.
Nu de zomer voorbij is, sta ik weer lekker veel in de keuken. Bijvoorbeeld om roti te maken.
De kip marineer ik altijd gewoon in zijn eigen plastic bakje (wel even dat gore leklapje weghalen).
Ook test ik een leuk zoet kersthapje.
Het resultaat valt nu nog in de categorie ‘Nailed it!‘ maar ik deel het hier nog niet, want ik zie wel potentie. En zoals gezegd: oefening baart kunst.
Ik zweer dat ze in elke eierdoos één veertje stoppen voor de echte bio-beleving.
Ha,ha, Mina bakgraag!!
Ik wil ‘leklapje’ graag nomineren voor smerigste woord van het jaar, kan dat hier?
Maar wacht even… Was het lekker? Die mozzarella?