Laatste dagen van mijn maxivakantie

Jeetje, die maand is voorbij gevlogen! Maar wát een feest was het. Ik heb echt intens genoten van de tijd met mijn lieve vrienden, de plekken waar ik was, slapen zonder wekker (mijn eigen ritme blijkt ca. 22 uur naar bed, 7 uur weer op), schilderen, bakken, lezen, eten, wandelen. Allemaal zó ontzettend fijn!

26 augustus
Er moet een hoop gebeuren vandaag. En dat gaat redelijk moeizaam, want pinnen lukt niet gelijk, ik sta onverwacht voor een dichte Jumbo waardoor ik naar zowel Lidl als AH als Hema moet en vanaf 12 uur kan de cv monteur langskomen voor het jaarlijkse onderhoud. Stressss…

Uiteindelijk komt hij natuurlijk pas tegen drieën en vind ik als hij weg is, dit ringetje… hopelijk niks cruciaals. Ik ontdek wel dat de monteur iets heeft vervangen à 110 euro dat hij vorig jaar ook al verving, terwijl dat maar eens in de vier jaar nodig is. Zucht. Ik bel een paar keer zonder dat er wordt opgenomen, uiteindelijk krijg ik op woensdag iemand te pakken en moet ik het verhaal op de mail zetten. Nu beweren ze dat de monteur heeft ingeschat dat dit onderdeel toch moest worden vervangen. Wat écht niet klopt, dus wordt vervolgd. De dag eindigt goed met een fijne wandeling door de stad.

27 augustus
Jarig! 46 jaar vandaag.
De basisschool heeft de slingers al opgehangen 🙂 en ik ontbijt met een plak van de citroen-maanzaadcake die ik gisteren bakte (even voorproeven).

Wie jarig is, trakteert! Daarom zit ik om 9.30 uur bij de bloedbank om een halve liter bloed te doneren. Perfecte start van de dag.

Daarna ga ik met Iris naar de Kunsthal en zij trakteert mij op een heerlijke lunch.


Bij thuiskomst ligt er een stapel verjaardagskaarten op me te wachten. Word ik altijd zo blij van! Ook alle berichtjes, appjes en andere felicitaties doen me goed.
Ik maak lekkere lasagne en ‘s avonds komen mijn ouders en zus + schoonbroer. Verwend met leuke cadeaus.
Helaas lijkt het alsof de blaasontsteking van een maand geleden weer terug is. Niet handig net nu ik bloed heb gegeven.

28 augustus
Meteen maar een potje urine gaan afleveren bij de huisarts. “Sorry, ik wil dit potje wel graag terug,” zeg ik als ik mijn eigen bekertje inlever. Dat betekent dat de assistente mijn plas moet gaan overgieten. Ze zegt dat ik voortaan ook eerst leeg potje bij de balie mag komen ophalen. Dat klopt natuurlijk, maar aangezien zij pas om 8.00 uur opengaan en het de bedoeling is dat je de eerste plas van de dag opvangt, gaat er dan weer een dag overheen. Dan kan ze me nu beter alvast een potje meegeven voor de volgende keer.

Je kunt het maar alvast in huis hebben 😉
Na een paar uur krijg ik bericht dat ik geen blaasontsteking heb. Blijkbaar had ik een aanval van hypochondrie.

Ik krijg een fijne planning binnen voor mijn eerste werkdag maandag, er is een speciale welkomstdag voor nieuwe medewerkers. Verder print ik de treintickets en pak ik mijn koffer voor…

29 augustus t/m 1 september
Londen!

We zitten in mijn oude buurtje

en brengen ook uren door in de metro. Er is een heel nieuwe, paarse lijn! De Elizabeth line. Wil ik natuurlijk in.

Ik wil ook in het kabelbaantje. Totdat ik erin zit en ik me opeens weer realiseer dat ik hoogtevrees heb. Aaargh!

Toch een aanrader.

We lopen 30.000 stappen op vrijdag, 20.000 op zaterdag en nog eens op zondag. We shoppen in Waterstones en Waitrose voor the bare essentials, doen een bizarre pubcrawl met Rhys door Leytonstone, waar de vossen zowat met ons meelopen, we dompelen ons onder in de drukte op Borough market en Brick Lane en eten Sunday Roast.








OK, eerst even een kind ontvoeren.

Helaas loop ik een flinke verkoudheid op door de tocht en hitte in de tube en de airco op de kamer en voel ik me zaterdag en zondag behoorlijk beroerd. Niet de beste start voor een nieuwe baan en ik ben ook heel bang om Martijn aan te steken, die na deze trip nog op duikvakantie gaat. We zullen zien hoe het zich ontvouwt.

Vakantie bestaat bij de gratie van werk. Tijd om de handen weer uit de mouwen te gaan steken.