Vriend Hans

“Ik mik op 18.00 uur in de auto.”

Met maandag 5 mei als extra vrije dag is het plan om donderdag na het werk direct naar Ouddorp te rijden voor een XXL weekend. Om 17.00 uur staat natuurlijk overal file dus ik eet even snel een soepje en dan kan ik op pad.

“Nog even dit oplossen,” app ik naar Martijn als ik sjouwend met alle bagage dit beest in het trappenhuis aantref.

Jezus, waarom zo groot. Hoeveel poten heb jij eigenlijk? Zijn dat hoorntjes? Twee spinnen op elkaar? Brrr…

Eenmaal bij de auto merk ik meteen dat mijn sleutel niet alle deuren ontgrendelt. Ik heb nog een gewone autosleutel zonder batterij, geen afstandsbediening maar gewoon omdraaien in het slot. Alleen normaal gesproken hoor je ‘klik’ en dan gaan alle deuren van het slot af. Nu niet. De achterbak heeft een eigen slot, dus die krijg ik ook open met de sleutel, maar het is even ploeteren met alle bagage want ik kom dus niet zo makkelijk bij de achterbanken. Ik bedenk me dat ik dit beter kan laten fiksen vóór de vakantie, dus binnenkort een ritje naar de garage. Oké, gaan we.

….

Niet?

Als ik de sleutel omdraai in het contact, gebeurt er niets. Geen klik, geen ratel, doodse stilte. Niet eens vervaarlijke lampjes. Dit is niet goed.

Ik heb wel startkabels, maar daar ben ik niet mee geholpen, want stel dat iemand de auto zo aan de praat krijgt, dan durf ik nergens heen te rijden. Dan staat-ie namelijk gegarandeerd weer stil als ik de motor uitzet. Ik bel de mijn vrienden van de Wegenwacht. Die niet opnemen, maar mij een linkje sturen naar de website waar ik mijn melding online mag doen. Ondertussen vraag ik aan Martijn of hij veel te sjouwen heeft (ja, eigenlijk) en of hij eventueel kans ziet om alvast mijn kant op te komen met de trein.

Omdat het nog anderhalf uur gaat duren, besluit Martijn toch maar zijn bagage om te pakken en de trein te nemen. Ik lees wat in de zon op de stoep.

Wegenwacht Hans is er precies 1 minuut eerder dan Martijn. Ik vertel hem dat we een weekendje weg willen, en wat het probleem is. Hans zegt niet veel, stelt af en toe een vraag die ik niet kan beantwoorden (“Heeft u start-stop?” Eh…) maar gaat zorgen voor een goede oplossing. De accu is niet leeg maar stuk, daar moet een nieuwe in. Eentje die hij niet bij zich heeft.

Ondertussen haalt Martijn mijn computerscherm op uit mijn thuiskantoor, hij moet morgen nog werken.

“Gaat u naar het zuiden?” vraagt Hans.

Ik denk dat hij Frankrijk bedoelt, maar antwoord toch: “Eh, ja, Ouddorp, als dat ook telt.”

“En kunt u nu direct weg?”

“Ja.”

“Rijd dan maar achter mij aan. Rijden we naar Rhoon, daar hebben ze de accu die u moet hebben, die zet ik er daar in en dan rijdt u daarna gewoon door naar Ouddorp.”

Zo gezegd, zo gedaan.

Met een prachtige zonsondergang rijden we over de Haringvlietdam.

Vrijdagochtend ontbijten we in de zon, genietend van een kwetterconcert.

Met grote dank aan Hans. Held.

(Credits voor het concert gaan volgens de Merlin app naar koolmees, winterkoning, groenling, heggenmus, goudvink, zwarte kraai, roodborst, koekoek, zwartkop, houtduif, tjiftjaf en fazant.)

2 Replies to “Vriend Hans”

  1. De ANWB is inderdaad je beste vriend. Geniet van je vrije dagen in Ouddorp.

  2. Wel fijn dat het meteen opgelost kon worden. En wat een hoop deelnemers aan het concert! Zal vast prachtig geweest zijn. Net als die zonsondergang.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Het privacybeleid en de gebruikersvoorwaarden van reCAPTCHA zijn van toepassing.