‘t geet hier spoken

We nemen het pontje van Moordrecht naar Gouderak. De tocht duurt twee minuten. Afvaren, draaien en weer aanleggen.

De schaapjes op ons pad hebben ons gezien!


Ze zetten het toch maar op een lopen.

De eerste braam die ik pluk is zoet. De tweede trekt mijn mond vacuüm.


Het allerlaatste doosje aardbeien uit de automaat is voor ons. Heerlijk.

Fast forward naar alweer het volgende weekend.
Die begint donderdagavond op een klein terras. Uiteindelijk raken meerdere tafels met elkaar in gesprek, zo leuk. Avond met een gouden randje. De drie wijn waar ik mij zoals gebruikelijk toe beperk, hakken er behoorlijk in. Soms verslik ik me in horecahoeveelheden. De glazen worden een stuk royaler gevuld dan ik thuis gewend ben. Dat betekent een rusteloos nachtje. Niet erg. Het half uurtje calisthenics op vrijdagochtend kan ook met een houten hoofd en daarna pak ik mijn koffertje…

Om ‘s avonds weer lekker met vrienden op het terras te zitten! Haha, wat een leven, he.

Na opnieuw een ontzettend gezellige avond, vertrekken we zaterdagochtend naar Daphne en Martijn in Lochem.
De afstand zal onze vriendschap niet om zeep helpen, daar ben ik niet bang voor. Wel blij om weer even lekker dichtbij te zijn.

Omdat we nog een extra dagje in de omgeving willen wandelen, hebben we een hotel geboekt. Met zwembad.

Geen probleem. Badpak zit in de koffer.

Ik weet niet wat er precies gebeurd is met de boeking, maar ik denk niet dat wij de enorme kamer plus balkon gereserveerd hebben die we toebedeeld krijgen. Ook geen probleem! We maken er dankbaar gebruik van.

Ik denk wel dat het spookt op de kamer. Ik lig uren wakker, zet thee, doe de balkondeuren wagenwijd open tegen de hitte, het helpt allemaal niet. In een soort bizar Droste-effect droom ik steeds dat ik wakker word, er mensen lopen in de kamer en dan word ik opnieuw wakker. En soms zelfs een derde keer. Nou is het het weekend van de Zwarte Cross en daar ‘geet ‘t spoken’ dus misschien is dat het. Of waren het toch de limoncello-spritz en twee primitivo’s van gisteren?

Op basis van de instructies verwacht ik warm water te krijgen door de rechter knop naar voren te draaien. Om daadwerkelijk warm water te krijgen, moet ik de linkerknop naar achteren draaien. Het zal wel aan mij liggen.

Mijn humeur is gelukkig niet stuk te krijgen dit weekend en we kunnen lekker buiten ontbijten.

Nog geen anderhalve kilometer op pad, verstuikt Martijn helaas zijn enkel. Geen wandeling vandaag dus, maar eerder terug naar huis.