Slow motion

Twee geliefden rennen in slow motion op elkaar af om elkaar na lange tijd weer in de armen te sluiten. Een bekende filmscène, die zich hier in de tuin ook afspeelt.
In superslow motion, want deze druivenranken zijn de hele zomer al naar elkaar onderweg.
Twee weken geleden stond het er zo voor:

En dit is de huidige situatie:

Poeh, dat schiet niet op, rankjes. Zou het nog gaan lukken voor de winter?

Hier nog zo’n moeizame liefde. Loodzwaar, ondanks de aantrekkingskracht. Dit is een van de sculpturen in de beeldentuin Achter de Westduinen. Ik fietste daar al vaker langs, vanaf de weg zie je gesmolten glazen vazen, die zo uit een Dalí schilderij lijken te komen.

Er staat meer in de tuin dat de moeite waard is.




Daarnaast ook onbedoelde kunst: een prachtige kleurencombinatie op de vloer.

Zaterdag komen Gail en Arjen langs op de camping. Gezellig!

We hebben een superfijne vakantiedag waarop we springen voor de zelfontspanner, een blauwe haarkwal ontwijken in ijskoud zeewater, oesters openwrikken en kletsen tot de sokken en vesten eraan te pas moeten komen. Dag met een gouden randje. En een circumzenitale boog!

Zondag nog een dagje luieren in de tuin, een duik in zee (zo mogelijk nog kouder en ditmaal weer in omringd door een miljoen oorkwallen) en dan begint morgen weer een nieuwe week.

Veel bloggers verheugen zich op de herfst, lees ik. Ik vind de herfst juist moeilijk. Donker, somber, nat. Ik zie er tegenop. Binnenkort maar weer een lijstje maken met leuke dingen waarop ik me kan focussen.