Laat ik beginnen met het sneeuwlandschap op mijn eigen balkon. Typisch een foto waar ik zelf uren naar kan kijken (de donkere sneeuwlucht, de lijnen, het kleurenpalet) maar waar verder niemand wat aan vindt. Jammer dan, mijn blog dus ik plaats wat ik wil 🙂
Eerder deze week schijnt de zon nog in Nijmegen. We mogen van mijn nicht weer een midweek in haar fijne huis met de kipjes.
Ondanks de zon is het bitterkoud op onze wandeling. Langste 12 kilometer ooit!
Gelukkig kunnen we opwarmen bij de haard.
En dan is het 2026! Dit jaartal klinkt voor mij echt als science fiction. In mijn herinnering was 2000 altijd al een abstract ‘later als ik groot ben’ tijdperk. En nu heb ik drie keer met mijn ogen geknipperd en zijn we 26 jaar verder. Hoe!
We beginnen het jaar goed met een nieuw avontuur: een wandeling door een voor mij onbekend bos. In mijn eentje. Daar zitten twee spannende componenten aan:
1. ik verdwaal werkelijk overal en altijd. De gps en ik spreken elkaars taal niet, dus ik hoop maar dat er geen paaltjes missen op de route want dan ben ik de sjaak.
en 2: in je eentje in het bos lopen is toch… anders. Ik ben iets te alert voor het gewenste ontspanningsniveau. Vooral irritant dat ik op scherp sta als ik een man alleen tegenkom. En dat ik toch opluchting voel als ik bijbehorende hond ontdek.
Maar de route is overzichtelijk, ik heb mijn locatie gedeeld met Martijn die een rondje hardloopt in hetzelfde bos en op het eind komen we elkaar zoals gepland weer tegen.
Er zitten heel veel roodborstjes in het bos.
De laatste dag gaat het sneeuwen. Sneeuw is alleen leuk als je je niet de auto in moet. Glibber en huiver!
Maar ik kom veilig thuis. Boodschappen doen kan lopend dus dat is prima.
Maar waar is de Erasmusbrug nou gebleven?
Sneeuwvlok op de lens 🙂
Morgen weer aan het werk. Eens kijken of dat fiets of metro wordt.
ja, erg toch, dat je niet lekker alleen in het bos loopt.
Hier sneeuwt het en er ligt meer dan 10 cm.
Ik zie het liever op een ansichtkaart, want ik durf niet te rijden.
Ben nu maar aan een puzzel begonnen.
Alsnog de beste wensen!
Nijmegen is een heerlijke stad wat fijn dat je er kan verblijven, ik herken de locaties. Leuke selfie!
Goedemorgen,
zeker is dat jouw blog en met alle foto’s ziet het er mooi uit.
De witte wereld gaat heel wat moois opleveren…
Heb het goed vandaag, Marlou
Ik heb dat ook: alleen lopen in een bos… vind ik eng!
Maar hondjes maken het een stuk “veiliger”
groetjes!
Hé! Ik vind die eerste foto ook mooi, hoor! De anderen ook trouwens. Ik ben, als ik alleen in de duinen ben, eigenlijk nooit bang voor mensen. Ben wel altijd heeeel voorzichtig bij de Schotse Hooglanders.
Haha heel herkenbaar! Een wandeling door een (vooral onbekend) bos is nooit zo ontspannend als het op voorhand klinkt 🙂