Geen spat

Het leek me hartstikke leuk om mijn oude klasgenoten en de leraren van toen weer eens te zien. Alleen naar mate de dag van de reünie van mijn middelbare school naderde, zakte de moed me in de schoenen. Wat had ik die mensen nou nog te vertellen? En komen er wel klasgenoten van mij?

Het viel ontzettend mee. Ik herkende veel jaargenoten en leraren en het was leuk te horen waar iedereen nu mee bezig was. Maar wat me het meest opviel: niemand was ook maar iets veranderd! Nou ja, behalve ik dan, maar dat haar moest vervangen.
Onderstaande klassefoto is het bewijsmateriaal. Vergelijk de gezichten uit 1996 (die vage hoofden ja, de fotograaf was destijds niet zo scherp) met de gezichten van nu.

2 Replies to “Geen spat”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.