Une destination fabuleuse

Een betere verjaardagsochtend kan ik me niet wensen. Zodra ik wakker word, lees ik de kaartjes die te vroeg op de mat lagen en ik zoals elk jaar al naast mijn bed gelegd heb. Ben altijd erg blij met persoonlijke post.

Aan het werk. Ik leg een blik zelfgebakken caramel shortbreads bij de afdeling Communicatie (bij Thorax trakteer ik later op bramen crumble cake) en ga dan naar de OK want ik mag meekijken met het plaatsen van een steunhart. Waaah, zo mooi om te zien! Het is een prachtige combinatie van innovatieve techniek met ambachtelijk vakmanschap. Hopelijk kan de patiënt er weer vele jaren mee vooruit.

De volgende ochtend zien we onderweg naar de metro de maansverduistering nog. Apart gezicht.

Volgende halte: Parijs!

In de trein treffen we een bekende en achter ons kwebbelen twee mannen de hele rit vol. Ondertussen maakt de regen mooie raamschilderijen. Eenmaal de koffers achtergelaten in het hotel, strijken we neer op zo’n piepklein terras aan de straat.

Jammer van de 6 papieren metrotickets die ik nog had, tegenwoordig moet je een oplaadbaar pasje of een app op de telefoon hebben. Wisten we vooraf. We krijgen wat buien te trotseren, maar struinen alsnog lekker door de straten.

Ons hotel is geweldig! Best ruim, lekker bed, prima douche en attent personeel.

Op mijn wensenlijstje staat de wolk van Fujiko Nakaya in Bourse de Commerce. Ik verwacht een loshangende wolk aan te treffen, maar in werkelijkheid zijn het een soort rookmachines die condenswolken uit de vloer blazen. Het is net de disco-avond van de brugklas! Ik krijg de slappe lach en vermaak me met alle Instamodellen die het perfecte plaatje willen schieten en met de suppoosten die dweilsessies tussendoor houden. En ik moet toegeven: de ruimte zelf met de koepel is supermooi en de grondwolk levert nog best aardig beeld op.

We eten Canard & Champagne zoals bij ons vorige bezoek al de bedoeling was en treffen bij thuiskomst wat extra bewoners op onze kamer aan. Er zit een stelletje duifjes precies op het stukje zonder gemene pinnen aan de buitenkant in ons raamkozijn. Wat gezellig!!! Wij hebben het raam gewoon open maar ze hebben nergens last van en blijven beide dagen overnachten. Rond een uur of negen strijken ze neer, koeren nog eens om elkaar welterusten te wensen en de volgende ochtend worden ze wakker met zonsopkomst, koeren elkaar goedemorgen en vliegen dan uit. Zó lief 🙂

Musée de Montmartre is een aanrader. Ik was er niet eerder geweest maar zie in de metrostations een mooie tentoonstelling van Adya en Otto van Rees aangekondigd. Naast die tentoonstelling is er ook een vaste expo over de geschiedenis van de wijk en van theatergezelschap Le Chat Noir. Kijk hem gaan!

En mag ik intrekken in het atelier van Suzanne Valadon, s’il vous plaît?

Sterke staaltjes design in Parijs. Wat dacht je van de stoeprandkruk? Niet op bewegen.

Deze is echt handig: een vertakte vasthoudpaal in de metro. Zodat je niet met 36 handen tegelijk op hetzelfde stukje hoeft.

We lopen langs de Seine…

…nemen een kijkje in de Salle Ovale van de bieb…

… bezoeken Musée Picasso Paris, waar ik eerlijk gezegd weinig moois zie behalve dit portret en het typische Franse uitzicht…

…en waag me zélfs nog in zo’n goor openbaar toilet. Geen zin meer om door te lopen met een blaas die op ontploffen staat.

De terugreis is nog een verhaal op zich. Een vertraging van ongeveer drie uur op de zondagavond. Geen zitplekken op Gare du Nord. Eurostar vertrekt uiteindelijk maar spuugt ons op Brussel weer uit. We moeten op hetzelfde kaartje maar een intercity pakken. ‘We hopen dat u een aangename reis had.’ Overstap op Antwerpen. Eurocity Direct naar Rotterdam. Nog nooit van de Eurocity Direct gehoord. Zou dat de Intercity Direct zijn, en moeten we toeslag betalen? Toeslag geldt alleen tussen Rotterdam en Amsterdam, toch… Controle. Eurocity is een eigen merk, dus graag ter plekke een kaartje kopen à 50 euro de man. Mijn gok is dat de Eurostar dit niet gaat vergoeden.

Bij thuiskomst piept de rookmelder me tegemoet. Een kwartier in gevecht met het ding om het van het plafond te krijgen. Batterijen eruit. Slapen. Zonder duifjes. Morgen geen croissant van de boulangerie, maar gewoon de wekker op 5.30 uur. En ik ben nog lang niet jarig.