Boven mijn hoofd

Vierde paar.
De lichte muiltjes van ronde drie knellen bij de thuistest alsnog een beetje. Wat een gedoe, die schoenen. Ik vind een vierde paar dat van hetzelfde merk blijkt als mijn sneakers, voor de helft van het geld van het derde paar. Hup, het derde paar terug en nu echt naar buiten ermee. Geen spijt van, zitten prima.

Het gras groeit nu boven mijn hoofd. Nederlandse jungle.

Kijk wat leuk, allemaal grutto’s. En wat vliegen ze laag! Met luide kreten proberen een stuk of vier grutto’s ons wat duidelijk te maken. WAT DOEN JULLIE HIER?! Ze hebben dikke paniek. Extra goed opletten of we geen nestje vertrappen. Hebben we soms een afsluiting vanwege broedseizoen gemist? Het is heel sneu, maar ook een beetje Hitchcock.

Ik maak mijn gang af. Op zich goed gelukt. De vlekkerigheid van de verf eronder valt nu minder op, en het kleine lijstje dat ik er graag wil ophangen, verzuipt niet in de kale vlakte.

Alleen… ik ben eigenlijk geen geweldig groot fan van de ruiten. Ik had het meer Picasso’s harlekijnen uit zijn roze periode in mijn hoofd, het heeft toch wat meer als kakkerige geruite spencer uitgepakt. Maar ik laat het voor nu even zo.

Natuurlijk heb ik gouden spetters geknoeid op mijn pak. Wie bedenkt nou dat Edding stiften spetteren?

Een nieuw ongemak. Opeens, uit het niets, loop ik steeds halverwege de dag met een mega smudge eyeliner all over the place rond. Maar aan één kant.

Huh? Ik heb al waterproof spul, koop een beter merk maar het maakt allemaal niets uit. Van nooit wat aan de hand tot elke dag bal. Hoe kan dat nou?
Ik ga op onderzoek uit en bij het zien van deze foto snap ik het opeens.

Even inzoomen op de ogen…

Blijkbaar is mijn linkerooglid dusdanig gaan hangen dat het nu over de wimperrand valt. Pfff… niet te doen toch, die aftakeling.

Verder sta ik weer lekker in de keuken voor o.a. een nieuwe batch granola en voor pizza.

Vanwege het weer besluiten we zondag te barbecueën aan de kade.

En daarna gaat het mis.

Want na dit heerlijke uitzicht op zondag, lig ik er op Tweede Pinksterdag zo bij:

Ik ga al niet helemaal lekker naar bed. Te veel zon.
Dacht ik.
Om middernacht is het duidelijk dat ik misselijk ben. Bweh. Die zelfgemaakte kruidenboter is wel vaker killing, zeker in combinatie met een halve fles cava. Hopelijk hou ik alles binnen.
Dacht ik.
De daarop volgende uren maak ik nog wat tripjes naar de badkamer. Teiltje erbij voor simultane uitdrijving. Man, wat een nacht. In elk geval zal de misselijkheid ‘s ochtend wel over zijn.
Dacht ik.
Het blijft de hele dag zo. Ik houd nog geen slokje water binnen. Kan niet op mijn zij gaan liggen. Geen serie kijken. Nauwelijks lezen. Bij alle draaibewegingen of inspanning spoelt een volgende golf misselijkheid over mij heen.

Omdat ik niets gedaan heb overdag en dutjes ook niet lukten, vrees ik voor de volgende nacht. Maar ik val in slaap, slaap heerlijk en word wakker op mijn buik. Niks meer aan de hand. Wat een genot.