Met hart en ziel

Grappig dat je het vraagt. De eerste twee weken als communicatieadviseur bij Thorax zitten erop.
Omdat ik de organisatie al ken, verwacht ik eigenlijk dat de overgang vrij moeiteloos zal verlopen. Toch parkeer ik met verhoogde hartslag en een stuiterbal in mijn maag mijn fiets op maandagochtend in een andere garage. Al vrij snel besef ik dat dit toch echt weer een heel andere baan is. Andere locatie, setting, collega’s, materie.. eigenlijk is het meeste echt helemaal nieuw.
Shit.
Ik hou niet van dit griploze gevoel, dat zeker weer een maand of twee zal gaan duren.

Aan de andere kant: die tijd is te overzien en het werk is inhoudelijk helemaal in mijn straatje! Hoe mooi om mee te mogen kijken op deze werkvloer. De aandacht voor de patiënt, het team dat als een geoliede machine de meest complexe ingrepen uitvoert, de techniek die mijn verstand te boven gaat. Ik ben zwaar onder de indruk.

Het is duidelijk dat ik snel een spoedcursus moet doen op medisch vlak (mij is al een soort ‘Thorax for Dummies’ beloofd om uit te studeren). Niet helemaal waar want ik moet niks, maar ik wil het heel graag! Hier gaat mijn hart sneller van kloppen.

In de weekenden probeer ik zo veel mogelijk bij te tanken. Vorig weekend kwam van uitrusten misschien niet veel, maar wat hadden we een leuke bruiloft. Mooie, persoonlijke ceremonie en heerlijk gedanst op het feest.
Zoooooo prachtig, dit boeket.

Dit weekend wordt rustiger want we zijn in Ouddorp en dat betekent lekker rommelen in de tuin en straks barbecueën met een stokbroodje en een kleurrijke salade.

Het begint al goed als ik vanmorgen wakker word met een rolgordijnRothko in de kamer.

Nu even in de hangmat.