Het avontuur dat ik liet liggen

23.17 uur. Ik loop van een gezellig etentje uit de stad door de regen naar huis als ik ergens een telefoon hoor. Niet de mijne. Er is verder niemand in de buurt. In het perkje naast de stoep schijnt een scherm me tegemoet. O god, er ligt een telefoon in het gras en iemand belt ernaartoe.
Ik stap over de lage reling en pak de telefoon uit het natte gras. Zonder bril kan ik niet lezen wie er belt.

In drie tellen bedenk ik:

  • Wat ga ik doen straks als iemand zijn telefoon wil komen halen? Het is laat, het is donker en nat en ik ben alleen. Dat is misschien niet heel verstandig
  • Wat ga ik doen als ik iemand aan de lijn krijg die voor iets heel anders belt en geen idee heeft dat deze telefoon verloren is? Waar bellen mensen over om kwart over elf op een zaterdagavond?

Drie tellen te lang, want de telefoon stopt en ik ben te laat met opnemen.

Wat nu?

  • Terugleggen in het natte gras? Lijkt me geen goed idee want dan verzuipt de telefoon in no-time en als hij eenmaal dood is, dan vind je hem daar nooit meer terug.
  • Meenemen naar huis? Lijkt me geen goed idee want ik doe zeker weten geen oog meer dicht omdat ik dan denk dat er nog iemand gaat bellen. En wie weet staat er een tracker op dat ding en volgt iemand me dus zo naar huis.
  • Ergens naartoe brengen, bijvoorbeeld naar het politiebureau of een horecazaak? Lijkt me geen goed idee want ik kan even niet bedenken waar het bureau zit en naar een willekeurige kroeg brengen is ook een gok. Bovendien zoekt iemand die zijn telefoon is verloren daar ook niet. En regent het en wil ik naar huis.
  • Op de stoep leggen, een beetje aan de kant uit de loop zodat je hem wel ziet maar er niet overheen loopt? Lijkt me geen goed idee, maar van alle opties misschien de minst erge.

Ik sta nog een tijd stil en kijk om me heen of ik ergens iets vreemds zie, zoals een fiets die op een gekke plek is neergesmeten of een kledingstuk op straat. Kijk ik teveel moorden op tv? Ik denk namelijk ook nog aan het feit dat nu mijn vingerafdrukken op die telefoon staan.

Eenmaal thuis kan ik alsnog niet slapen. Had ik maar opgenomen. Had ik handhaving van de gemeente niet kunnen bereiken?

De volgende ochtend ga ik meteen kijken of de telefoon er nog ligt.
Hij is weg. Hopelijk terug bij de eigenaar of daar naartoe onderweg.

7 Replies to “Het avontuur dat ik liet liggen”

  1. Een half jaar geleden vond ik, onderweg van mijn werk naar huis, een telefoon op de stoep. Ik heb toen bij alle huizen aangebeld maar niemand wist iets of kende iemand die een telefoon kwijt was.
    Toen maar meegenomen. Er werd gebeld, ik nam op en zei meteen dat ik niet de eigenaar was. Via de beller kon de eigenaar van de telefoon benaderd worden en diezelfde dag werd de telefoon opgehaald. Ik blij, eigenaar blij. Maar of ik het weer zou doen? Het kostte me een boel tijd en gepieker en gedoe. Maar ik zou ook blij zijn als iemand dat voor mij zou doen. Dus waarschijnlijk zou ik het weer doen. Maar ik snap jouw beslissing (na al dat getwijfel) heel goed. Enne.. het is maar een telefoon hè, in het grote geheel niet heel erg belangrijk en vervangbaar. Moet die ander maar beter op zijn spullen letten.

  2. Ik weet ook niet, wat ik had gedaan, misschien toch opnemen, want ik heb wel een bril op. Bovendien loop ik zo laat niet meer alleen over straat, dus het zal mij niet zo vlug overkomen!

  3. Waarschijnlijk was ik die reling al niet overgestapt, alhoewel ik toch wel behoorlijk nieuwsgierig ben. Maar zo laat nog, dan zou ik doorlopen.
    Was ik wel over die reling gestapt, dan weet ik ook niet of ik ‘m mee zou hebben genomen. Waarschijnlijk wel, als eerste gedachte. Om er later spijt van te hebben, omdat het dan een hoop gedoe is.

  4. Lastig is dat. Het overvalt je op zo’n moment. En ik lees ook teveel thrillers dus ik weet niet wat ik gedaan zou hebben. Laten we er vanuit gaan dat de rechtmatige eigenaar de telefoon terug gevonden heeft.

  5. Oeh, deze post heb je zo leuk geschreven!
    Ik heb er een handje van om mezelf als ‘stoer’ te bestempelen, maar ik zou denk ik net als jij niet weten wat ik zou moeten doen als ik zou zien dat er een eenzame telefoon gebeld wordt (is de telefoon van een maffiabaas? Huurmoordenaar?)

  6. Ik zou opnemen. Heb het zelf eens met de mobiel van mijn dochter gehad. Doordat degene opnam die hem gevonden had, hadden wij de mobiel weer terug. Ik kijk dan ook geen thrillers 😉

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Het privacybeleid en de gebruikersvoorwaarden van reCAPTCHA zijn van toepassing.