Boijmans bezoek

Ik heb een museumkaart, maar anders had ik flink moeten slikken bij de entreeprijs van maar liefst 17,50! Gelukkig kostte het mij met kaart “maar” 2,50 en dat was het bezoek het wel waard.
oor-en-garderobe
Bij binnenkomst dit enorme werk Beethoven’s Trompet van John Baldessari met daarachter de originele takelgarderobe, waarbij je je jas de lucht in hijst. Ook gaaf: de plannen voor het collectiegebouw van Boijmans, een openbaar depot in een enorm spiegelend bouwwerk waarin straks ook lessen en workshops in gegeven zullen worden.

stippen1
Phalli’s Field van de Japanse kunstenares Yayoi Kusama. Lijkt enorm, maar is in werkelijkheid een piepklein hokje met spiegels rondom.

stippen2

vingers
Hahaha, dit had mij ook kunnen gebeuren. Oeps.

gedachtenwolkjeskopie
Naast een heeeeleboel studies en tekeningen, hangen er ook enkele schilderijen van Fra Bartolommeo. Opvallend detail: in de schilderijen staan soms teksten, een soort gedachtenwolkjes. Links staat bijvoorbeeld NOSTRA CONVERSATIO IN COELIS EST wat zoveel betekent als Ons gesprek is hemels ook al leven we op aarde.

kees
Altijd fijn om even langs de vaste collectie te lopen en wat te schetsen. Ik koos De vinger aan de wang van Kees van Dongen. Dom natuurlijk om juist deze in zwartwit te willen vangen terwijl de heldere kleuren me altijd naar dit schilderij lokken. Maar toch een poging.

Rotterdam recyclet

img_20161126_135626

Het zwembad staat droog, dak en muren bladderen af, ramen en tegels zijn stuk. Tropicana’s vergane glorie ziet er treurig uit. Maar uit de kieren groeit nieuw leven! In het voormalig zwemparadijs huist tegenwoordig Blue City, een verzameling kleine bedrijfjes die zich bezig houden met circulaire economie. Het afval van het ene bedrijf wordt als grondstof bij de buurman weer benut.

We kregen een rondleiding van een botanicus, die zoveel mogelijk verschillende planten wil neerzetten in zijn botanische tuin. De bougainville en nog enkele andere soorten hebben de tien jaar leegstand van het zwembad overleefd; de wortels moeten zich door de bodem gebaand hebben en ergens op een leiding gestuit zijn. Andere planten heeft hij binnengebracht en voor het project Plekkie voor jouw stekkie worden Rotterdammers opgeroepen om hun afgedankte planten te komen brengen. In Blue City krijgen ze dan een tweede kans. Plannen voor een openbare botanische tuin zijn groots, maar zullen nog even duren. De botanicus heeft last van lekkende plantenbedden en veel chloor in de aarde.

Daarna kregen we uitleg over de verschillende bedrijven die zich in het pand verzameld hebben en wat de plannen zijn voor de toekomst. Er wordt leer gemaakt uit mangopulp, tassen van autobanden en de imker levert zijn bijenwas aan een meubelmaker die tafels maakt van sloophout uit de Rotterdamse haven. Er komen werkplekken van klein tot groot en er wordt een uitgebreid laboratorium gebouwd. Een droog laboratorium met een 3D printer en diverse technische machines, een nat lab voor testen met bijvoorbeeld schimmels en algen en een foodlab voor culinaire experimenten.

Het ziet er nu allemaal nog wat houtje-touwtje uit, maar ik hoop dat deze broedplaats van creatief denken een fantastisch succesverhaal zal opleveren. De populaire oesterzwammenkwekerij Rotterzwam gaat alvast als een trein!

img_20161126_134132

img_20161126_134828

img_20161126_135911

img_20161126_134629
Plekkie voor jouw stekkie

img_20161126_150011
Oesterzwammenkwekerij Rotterzwam

Dag beestje, het was een feestje

img_20161028_152605

Casper de logeerkat was de afgelopen weken mijn favoriete klittenband. Slingerend om mijn benen in de keuken, achter mijn rug op de stoel, languit naast me op de bank of opgekruld op schoot. Hij was bijna altijd hard aan het spinnen of lief aan het slapen. Heel soms kwam er een speelkwartiertje tussendoor.

Nu is hij opgehaald en ben ik ook weer blij met een opgeruimd huis en de vrijheid om te gaan en staan waar ik wil. Maar ik verheug me alvast op de volgende logeerpartij.

Wildplukken in Amsterdam

img_20160924_140403

img_20160924_141306

img_20160924_141504

In het kader van 24H Amsterdam konden we deelnemen aan een wildplukwandeling. Altijd al willen doen!

Het was heel druk en veel gewandeld hebben we niet, want de eerste de beste schrale berm gaf al voldoende soorten eetbare planten om uitvoering over te vertellen. Zo weten wij nu dat je álle brassica (koolsoorten) kunt eten, en dat de zwarte mosterdplant heerlijk pittig smaakt. Ook hebben we geleerd dat je de dauwbraam alleen niet moet eten als er een vos aan gelikt heeft of overheen heeft gepoept, maar dat urine steriel is en dus totaal geen kwaad kan. Wat ook geen kwaad kan: de bes van de dodelijk giftige taxus eten. Je moet alleen niet per ongeluk op de pit in het besje kauwen of doorslikken, want dan ben je wél de Sjaak.

Zevenblad behoort tot de schermbloemenfamilie en is goed eetbaar. Pas wel op: hoewel heel veel schermbloemigen eetbaar zijn (venkel, wortel, selderij) bestaan er ook genoeg giftige soorten. De inheemse Berenklauw (ook behorend tot de schermbloemenfamilie) is niet giftig en de zaadjes ruiken lekker sterk naar sinaasappel. Wel oppassen voor grote broer Aziatische Berenklauw, die brandwonden veroorzaakt.

Drop in drawing

Een klasgenoot vertelde over Drop in Drawing in the National Portrait Gallery. Ik besloot er vrijdag naartoe te gaan.

IMG_20160819_182610

IMG_20160819_183842

De sessie begon om 18.30 uur en het was ontzettend druk! Er waren krukjes, borden, papier, potloden en gummen aanwezig en de docent stelde een opdracht, waar je je niet aan hoefde te houden als je liever iets anders deed. De opdracht was om een beeldhouwwerk te kiezen en tijdens het tekenen van positie te veranderen zodat je vanuit verschillende perspectieven naar je portret keek, om zo méér van de persoon te kunnen vertellen in dezelfde tekening.

IMG_20160819_200007

dropind2

Laat ik eerst maar eens wat fatsoenlijks op papier krijgen, dacht ik, en werkte het merendeel van de sessie aan dit portet. Zonde om nu van plaats te wisselen en dan een raar vertekend beeld te krijgen.

IMG_20160819_193501

dropind3

Uiteindelijk legde ieder zijn tekening op de grond – hier ongeveer eenderde van het totaal aantal werken. Ontzettend leuk om te zien wat iedereen ervan gemaakt had! Er waren heel veel indrukwekkend goede portretten, en ook verrassende invalshoeken, abstracte werken, van alles. Zo leuk om te zien!

dropind4

Uit al die portretten koos de docent er een stuk of drie om te bespreken. Het publiek mocht er ook nog drie kiezen, en koos als allerlaatste mijn tekening! En dan niet het portret waar ik zo bloedig aan gewerkt had, maar de tweede vlugge schets die ik gemaakt had omdat ik nog een kwartiertje over had en toch ook iets met de opdracht wilde doen. Unieke ervaring!

London life

IMG_20160817_171820

Het transportmuseum in Londen is het allerdrukste museum dat ik ooit heb bezocht. Niet vanwege de bezoekersaantallen… een enorme hoeveelheid visueel geweld komt op je af zodat je niet weet waar je moet kijken. Voor kinderen is dit een heel leuk museum want er is van alles te ontdekken en te doen. Ik werd er een beetje door overweldigd maar vond het toch de moeite waard.

moquette

Schetsen voor moquette design, de stoelbekleding in de metro. Interessant omdat ik werkelijk alle verschillende ontwerpen die ze voeren oerlelijk vind en mij steeds al afvroeg hoe dit dan tot stand komt. De schetsontwerpen vind ik eigenlijk best wel leuk, maar op de een of andere manier verandert dit zodra er echte stof van gemaakt wordt! Curieus.

IMG_20160817_170858

Een koffertje met schaalonderdelen om situaties te kunnen testen voor nieuwe busstations.

2016-08-17 15.10.57

Ondertussen leer ik elke dag op school over narrative, emotional journeys, relational aesthetics en meer. Mooi om dit gelijk in de praktijk te kunnen ervaren.

IMG_20160817_170514

Dit is een mooi voorbeeld van iets waaraan ik graag had mee gedaan, alleen zijn er verschillende barrières waardoor ik niets doe. Ten eerste is het papier op (een fysieke barrière) en ten tweede hangen er alleen kindertekeningen (emotionele of sociale barrière; ik voel me niet op mijn gemak om daar als enige volwassene tussen te hangen).

IMG_20160817_172621

Ook dit is een mooi voorbeeld. Deze video waarop de architect uitlegt hoe de golvende vaas naast hem de inspiratie was voor het stationsontwerp, wordt afgespeeld op een scherm dat op ongeveer een meter van de grond hangt. Er zijn geen stoelen in de buurt om te zitten.

IMG_20160817_172946

Uiteindelijk besluit ik op de grond te gaan zitten.

DSC00800

Oh no!
Een heel drama gaat achter dit varkentje schuil.

Sacha en Rhys

Ik ga met Rhys naar een onverwachte tentoonstelling, we dwalen wat door de stad en ontmoeten Sacha om de rest van de avond mee in de kroeg te kletsen over kunst, sport, politiek en meer.

IMG-20160819-WA0011

Op vrijdag zit mijn cursus erop! We zijn in de Royal Festival Hall voor onze laatste opdrachten en nemen afscheid van onze docenten Susanne en Pigalle, en alle internationale studenten. We hadden mensen uit Maleisië, Israel, Filipijnen, Argentinië, Spanje, Japan, USA, China, UK, Korea en Libanon.

Finding my way

Het begint met het voorstelrondje. In plaats van jezelf voor te stellen, moeten we elkaar voorstellen. Eerst je buurman of -vrouw ondervragen dus, en dan hem/haar aan de groep introduceren. Een geweldig leuk idee! Dat wil zeggen.. om te bedenken of te observeren. Om te doen… mwah… ik ben gewoon geen groepsmens. Dit is totaal buiten mijn comfortzone. Gedurende de dag krijgen we nog meer groepsopdrachten en omdat ik vind dat ik niet echt iets heb ingebracht, werp ik mezelf maar op als vrijwilliger om iets te demonstreren aan de klas bij een van de oefeningen.

IMG_20160816_132315

Aan het eind van de dag krijgen we huiswerk mee: verzin een Experience van maximaal 1 minuut waardoor de groep jouw naam zal onthouden en iets over je te weten komt. Leuke opdracht en helemaal zelfstandig uit te voeren, dus je zou denken dat ik in mijn element was, maar ik heb STRESS! Want wat moet ik in godsnaam doen?
In eerste instantie bedenk ik dat ik iedereen zal vragen om zijn studentenpasje in te leveren en het pas terug te geven als ze netjes hebben gevraagd: “Mara, mag ik mijn pasje terug?” Niemand had tenslotte gezegd dat de Experience leuk moest zijn. Maar uiteindelijk bedacht ik dat ik ringen kon knutselen om uit te delen. Ik draag altijd kleurrijke, opvallende ringen dus dat is een herkenningspunt. Iedereen kan mijn naam op de ring schrijven zodat deze gelijk als spiekbrief dienst doet. Alleen.. waar haal ik zo gauw origamipapier vandaan om 7 uur ‘s avonds? De portier stuurt mij in allerijl naar Poundland. Een gouden greep; daar ligt het meest fantastische fluo knutselpapier!

IMG_20160815_212201IMG_20160815_211653

Ondertussen heb ik een magnetronmaaltijd weg zitten werken waarvan de verpakking er echt goed uitzag, maar toch gewoon vies smaakte. Ik heb namelijk wel de beschikking over een keuken, maar niet over pannen om daadwerkelijk te kunnen koken. Gelukkig had ik een bordje, een beker en bestek meegenomen, maar verder niets.

Om kwart voor tien lig ik uitgeput in bed.

Dat moet anders. Van alle dingen die veel energie kosten in zo’n week vol nieuwe ervaringen, kan ik er het best een paar schrappen. Zo moet ik het idee laten varen dat ik het kunstacademiegebouw onder de knie krijg. Ook de verschillende routes om er te komen: gewoon niet doen. Lekker elke dag met dezelfde metrolijn gaan, dezelfde trap nemen naar het lokaal, dezelfde toiletten gebruiken… scheelt bakken energie.

2016-08-16 10.29.472016-08-16 10.27.48

Ook bedacht ik me dat ik weliswaar in de klas moet socializen, maar dat het echt niet nodig is om in de pauze of na de lessen met mijn klasgenoten op te trekken. Last van mijn schouders.
Ik ga naar de House of Illustration, waar originele tekeningen hangen van Quentin Blake. Zo mooi!

IMG_20160816_161504IMG_20160816_161513

Ook houd ik tijd en energie over om goed en lekker te eten. Ik maak gepofte zoete aardappel met cream cheese, garnalen, pepertje, lentebui, koriander en basilicum en heb nog genoeg lekkers over om morgen zelfgemaakte broodjes mee te nemen voor lunch.

2016-08-16 18.06.58

Veel beter zo. Getting there.

Reisdagboek Londen

CSM
Aangezien ik gisteren zo’n 16x verdwaald was, leek het mij slim om de route naar school alvast eens te maken. Het lukte in één keer (wat NIETS betekent voor morgen! Moet ik vanuit de andere metro naar een andere uitgang, dan ben ik verloren). Hoewel ik toch echt al eens een week lang student was aan Central Saint Martins, herkende ik nul komma nul. Maakt niet uit, het was er gezellig en ik heb zin in de cursus.

nike
Nike heeft er een winkel in de buurt, en claimt gelijk ook maar de hele subway naar de metro toe. Compleet met veranderende lichtjes. Nike bezuinigt niet.

spitalfields
Bij Spitalfields wordt er gedanst.

meandmyfriend
Een gezellig samenzijn. Overigens staat het licht hier op groen voor allerlei soorten liefde:

gaytrafficlight

yoda1
Haha, wat grappig, zo’n zwevende Yoda…

yoda
Totdat blijkt dat de Yodakostuums in de bonus waren!

lecoqsportif
Meneer draagt een shirt van Le Coq Sportif. Misschien volstaat Le Coq.

Kijkdozen

Tachtig verschillende kijkdozen in de tentoonstelling Van Gogh Mini’s in het MOTI museum in Breda. Sommige echt ouderwets in een schoenendoos (merk van de schoenen er nog op), met knipgaatjes en crêpe-papier. Andere waren van hout of glas gemaakt. Tachtig verschillende kunstenaars hadden de opdracht gekregen om een kijkdoos te maken, geïnspireerd op Vincent van Gogh.

Iedereen had daar zijn eigen interpretatie aan gegeven. Sommige waren gebaseerd op een bekend schilderij van van Gogh, andere dozen toonden het leven van de kunstenaar, of gaven commentaar op de hedendaagse commercie van het merk dat de schilder inmiddels geworden is (met een subtiel afgehakt oortje van een theekopje uit de merchandise collectie). Er waren dozen gefocust op het onhandige perspectief van de slaapkamer van Vincent, zijn voorliefde voor Japanse prentkunst, zijn waanzin of de diepte en beweging van zijn Sterrennacht. Er waren knipsels van papier, kleisels van epoxy, bewegende projecties, caleidoscopen, VR-brillen en ijzerdraadjes opgelicht in blacklight. Wat een wonderlijke verzameling!

kijkdozen

Van het kijken door de kleine gaatjes en het diepte effect van de dozen werden we wel een beetje misselijk. Het vergde wat concentratie. Maar echt alle moeite waard!

Als toetje liepen we nog een rondje door de andere tentoonstellingen en daar zagen we dit werk van Studio Smack, “Paradise”, overduidelijk gebaseerd op de Tuin der Lusten van Jeroen Bosch, maar dan in een modern jasje. Het werk was een animatie op een levensgroot scherm, elk karakter had zijn eigen loop zodat het beeld voortdurend veranderde. Je kon er naar blijven kijken! Erg goed en we hebben hardop zitten lachen om de bizarre figuren in de setting.

lusten