Een verdrietig staartje


De meesjes zijn bijna aan uitvliegen toe! Jammer dat ik het weekend niet thuis ben, waarschijnlijk maak ik het niet mee. Maar de mezenouders hebben onvermoeibaar gevoerd en gekwetterd, ze zijn zo leuk. Ik zit al op een roze wolk van het idee dat de kleintjes binnenkort de wijde wereld in gaan.



We maken dit weekend nog wat reisplannen en lopen een fijne polderwandeling in de zon. Met trekpontje.




Er liggen veel leeggeroofde eieren op het pad.

En er zitten ontzettend veel futen. De meeste hebben kleintjes. Deze drie krijgen een lekker visje gevoerd in hun luie stoel. Wat een leven.

Dit gebouw vind ik zo spuuglelijk dat ik er met verwondering naar sta te kijken… en zijn klein broertje van baksteen ernaast ontdek. Dat eigenlijk identiek is! Wat grappig, het is dus in beton nagemaakt. Verzacht de lelijkheid wel een beetje.

We zijn thuis voor de hemel openbarst. Hagel en een forse hoeveelheid water!

Eenmaal thuis ben ik opgetogen omdat ouders mees nog druk in de weer zijn op mijn balkon. Ik zie de kleintjes niet uitvliegen helaas. Wel ontdek ik dat ze ouders steeds met een lekker hapje achter mijn plantenbak verdwijnen. Om er daarna weer weg te vliegen, met datzelfde hapje nog in de snavel. Wat is er aan de hand??

Ik ontdek tot mijn grote verdriet dat er een kleintje is verdronken in de goot. O neeeee…… en de ouders komen steeds nog even kijken. Het is zo zielig.

Na een paar uurtjes wil ik het kleintje gaan begraven. Ik treuzel een beetje omdat ik de ouders wil laten zien wat ik aan het doen ben. Dat ze snappen wat er gebeurt. Geen idee hoe het mezenbrein in elkaar zit, maar het is denk ik fijn als ze door hebben dat hun baby niet meer leeft. En dat ze hun aandacht op de andere kleintjes kunnen richten, om hun overlevingskans te vergroten.

Huilend pak ik het beestje uit het water. Kijk nou wat een schatje. Ik maak een zo mooi mogelijk pimpelgrafje. Daar horen paarse bloemetjes op, vind ik.


De mezenouders blijven nog wel even bij de dakgoot rondhangen. Zo sneu.

4 Replies to “Een verdrietig staartje”

  1. mooi verhaal Mara! Ongelukken gebeuren ook in de natuur hoor.

  2. Meestal hebben we er geen weet van dat dit er gewoon bij hoort, want we zien het meestal niet gebeuren (al weten we het natuurlijk wel). En gelukkig maar ook, want mijn hart zou dat niet aan kunnen elke keer ; ) Een mooi paars laatste plekje!

  3. Nou, het begon zo leuk.. Heel verdrietig van dat meesje. En lief van je dat je hem netjes begraven hebt.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Het privacybeleid en de gebruikersvoorwaarden van reCAPTCHA zijn van toepassing.