Hittebestendig

Vroeger was ik niet zo’n zonaanbidder. In de zomer haalden wij het niet in ons hoofd om buiten te spelen. Veel te heet. Terwijl mijn ouders in de tuin zaten, mamma in de zon en pappa in de schaduw, speelden mijn zus en ik boven op onze kamers. Of we verveelden ons te pletter boven op onze kamers. Pas rond oktober waagden wij ons weer de frisse buitenlucht in. Elk normaal denkend mens verklaarde ons voor gek.
Tegenwoordig kan ik de zon veel beter hebben. Mijn witte vel protesteert nog steeds, en ik moet altijd erg oppassen voor een zonnesteek, maar ik popel met dit weer elke dag om naar buiten te mogen, lekker de warmte in. Ik voel me minder moe en vind de zon heerlijk, vooral in combinatie met een licht briesje zoals vandaag.
Helaas overleven mijn bananen het niet in deze temperaturen. En wat er ook veranderd is, bruine bananen vind ik nog steeds vies!

En wie staat er nu in haar hemd

Kleren die ik de komende tijd dus niet meer met goed fatsoen aan kan.

(En for the record, als Cool Rose type mag ik eigenlijk sowieso geen oranje. Mijn kleurenpaspoort waarschuwt streng: Avoid all orange and warm brown tones.)

Stuk

Zowel mijn cd speler als mijn videorecorder hadden al een tijd kuren. De cd speler erkende na gemiddeld 3 pogingen pas dat er daadwerkelijk een cd in zat, en dan alleen als je er zelf nog een slinger aangaf. De videorecorder moest eerst een paar keer aan en uit voordat mijn tv beeld gaf. Lastig, maar met de goede tactieken zo opgelost. Nu hebben beide apparaten er tegelijk de brui aan gegeven. Dus wacht mij na de vakantie geen band vol opgenomen series en staat noodgedwongen de radio aan.
Ook best.