En wie staat er nu in haar hemd

Kleren die ik de komende tijd dus niet meer met goed fatsoen aan kan.

(En for the record, als Cool Rose type mag ik eigenlijk sowieso geen oranje. Mijn kleurenpaspoort waarschuwt streng: Avoid all orange and warm brown tones.)

Stuk

Zowel mijn cd speler als mijn videorecorder hadden al een tijd kuren. De cd speler erkende na gemiddeld 3 pogingen pas dat er daadwerkelijk een cd in zat, en dan alleen als je er zelf nog een slinger aangaf. De videorecorder moest eerst een paar keer aan en uit voordat mijn tv beeld gaf. Lastig, maar met de goede tactieken zo opgelost. Nu hebben beide apparaten er tegelijk de brui aan gegeven. Dus wacht mij na de vakantie geen band vol opgenomen series en staat noodgedwongen de radio aan.
Ook best.

Waar rook is…

Maandagavond 21.15 uur: de bel gaat. Of er boven of beneden gebeld wordt, kan ik niet horen, dus ga ik eerst op mijn balkon kijken of er iemand beneden voor de deur staat. Nee. Dan maar door het spiekgaatje loeren: ik ben hier altijd een beetje bang voor, alsof ik recht in de ogen ga kijken van een terugspiekende engerd… ik zie niemand. Belletje-trekkers denk ik. Maar dan een plotseling “Hallo?..”

“Ja, hallo?”
“Ik kom via de Nieuwe Unie een rookmelder installeren.”

Nou heb ik natuurlijk geleerd om nooit vreemde mannen binnen te laten dus ik piep nog braaf “daar wist ik niks van” en zwaai vervolgens de deur open.

Binnen één minuut staat de indringer weer buiten en hangt de rookmelder keurig aan het plafond in de gang. Een beetje beduusd blijf ik achter met de verpakking en de gebruiksaanwijzing.