Beauty & the Beast

Mijn kerstpakket was dit jaar een theaterbon. Leuk! Ik moest en zou een keer naar het Nieuwe Luxor en reserveerde kaartjes voor Beauty and the Beast. Eigenlijk ben ik geen echte musicalfanaat, voor mij hoeven al die liedjes niet steeds, maar ik ben wel fan van Joop. Want hij garandeert kijkplezier als ik even moe ben van het luisteren.
Decor en kostuums zijn geweldig. Ik verwacht dat ik na tien bezoeken nog steeds nieuwe details ontdek (vrijkaarten zijn welkom). Behalve decorstukken doen ook lichteffecten wonderen voor de illusie. Zo wordt er bij de torenscenes steeds een oude stenen vloer geprojecteerd. Net echt!
Hoogtepunt van een voorstelling vind ik ook altijd het eindapplaus. Niet omdat het dan is afgelopen, maar omdat dan de mensen onder hun rollen tevoorschijn kruipen om hun bedankje van het publiek persoonlijk in ontvangst te nemen. Verslavend voor een acteur, lijkt me.

IEUW!!!

Nog nooit baalde ik zo dat ik mijn camera niet bij me had. Als bewijsmateriaal. Want waarschijnlijk denken jullie nu dat ik ter plekke smeuïge stukjes verzin ter vermaak. Maar dit is een waar gebeurd verhaal…
Ik was nog nooit bij De Kleine Ondeugd geweest, een Thais restaurantje op de Oostzeedijk. Er is daar een dagmenu, dus eten wat de pot schaft, en meteen als je aanschuift krijg je het voorgerecht voorgeschoteld. Het eten was pittig maar lekker en ik zat met smaak te eten tot mijn oog viel op een …… WIT RUPSJE!!! Een larve van het een of ander zat door mijn gerecht. Ik begrijp nog steeds niet dat ik niet ben gaan kokhalzen. Ik kreeg een vervangend gerecht waar ik natuurlijk geen hap meer van door mijn keel kreeg. De ober dacht dat er misschien “iets” tussen de groenten terecht was gekomen.

Ook jammer: ik kon naast mijn wijn geen kraanwater bestellen, maar moest aan de Spa blauw (die ik vervolgens gewoon in een glas kreeg, dus wie zegt mij dat dit niet uit de kraan kwam) en mijn vriendin had doorgegeven dat ze geen varkensvlees at en kreeg vervolgens iets met spek geserveerd.

Maar goed, geen rupsenfoto dus. Om deze pijn te verzachten heb ik nog wel iets anders smerigs: de cactusjam die mijn zus van haar vakantie meebracht. Ik was wel benieuwd om dat te proeven, maar de smaak, kleur en substantie van het spul waren het toch niet helemaal. Sorry, zus!

Veilig Wonen

Een tijd geleden ontving ik een brief van mijn woningbouwvereniging met de vraag of ik mijn huis wilde laten keuren op veiligheid. Na controle zouden waar nodig extra of nieuwe sloten worden geplaatst en als mijn woning dan veilig genoeg werd bevonden, kreeg ik het Politiekeurmerk Veilig Wonen. Met dat keurmerk kon ik dan 10 procent korting aanvragen op mijn inboedelverzekering.

Mijn huis is zowat een fort. Mijn voordeur heeft 2 goede sloten, een secu strip en een spiekgat. Die de inbreker overigens pas tegenkomt als hij het portiek weet binnen te dringen. Bovendien woon ik op de 3e etage, dus door ramen of via balkon lukt ook niet.
Ik verwachtte daarom meteen het Politiekeurmerk te krijgen.

Helaas.

Ik kreeg de volgende brief:
“Voor uw woning is een inventarisatie gedaan voor het aanbrengen van anti inbraak hang- en sluitwerk. Dit betekent dat uw huur wordt verhoogd met 3,38 euro netto per maand. Deze verhoging wordt ingevoerd vanaf het moment dat de werkkzaamheden volledig zijn uitgevoerd.”

Ik bel op.
“Ik zou graag willen weten hoe u mijn woning heeft kunnen inventariseren zonder dat ik dit heb gemerkt.”
“Nou, mevrouw, we gaan natuurlijk niet iedere woning apart beoordelen, dus we hebben een woning van hetzelfde type bekeken.”
“Dan zou ik graag weten wat er qua hang- en sluitwerk nog aan mijn woning ontbrak. Want misschien had de de modelwoning niet de beveiliging die ik persoonlijk op mijn deur heb aangebracht, zoals een anti inbraakstrip.”
“Anti inbraakstrips en extra sloten voldoen niet aan de norm van het Politiekeurmerk. Zij werken alleen met vierpuntssloten.” En vervolgens krijg ik nog een verhaal over het minimum aantal minuten dat een inbreker nodig heeft om een huis binnen te dringen.
Ik nodig de meneer uit om te proberen om binnen die tijd mijn huis in te komen, maar hij weet van uit zijn stoel al zéker dat mijn woning nog niet aan de norm voldoet.

Ik sla het aanbod dan toch maar af. Zonder keurmerk voel ik me veilig genoeg.

Onderscheiding

Ik mail naar klant: “Ik heb alle wijzigingen in de nieuwsbrief doorgevoerd, het wachten is even op de printer, die nu met een andere klus bezig is. Zodra hij hiermee klaar is, dan maak ik een uitdraai voor je en dan mail ik je nog even.”
Klant mailt terug: “HELD VAN DE DAG!”

Even later heb ik kunnen printen en ik mail:
“Je kunt je printje ophalen. En neem meteen mijn certificaat mee!”

Komt ze hier mee aan…

Plundra bij de juwelier

Ik was daarnet met mijn ouders in de stad om een horloge uit te zoeken voor mijn verjaardag. Een ware speurtocht, want mijn eisenpakket (een simpel maar apart zilverkleurig horloge met gewone cijfers (geen Romeinse), duidelijke wijzers maar niet te lomp, een secondewijzer en een glad metalen bandje) is blijkbaar te uitgebreid.
Nadat ik een goede optie gevonden had die aan weinig eisen voldeed, maar er toch genoeg uitsprong om in overweging te nemen, liepen we nog een laatste winkel in.
Daar lag hij: een mat zilverkleurig horloge met glanzende cijfers niet in de wijzerplaat, maar in de rand er omheen. Een erg bijzonder exemplaar. Helaas bleek daar de prijs ook naar: 1299 euro moest hij kosten. “Maar,” zei de verkoopster er meteen achteraan, “wacht maar even, dan ga ik iets regelen.”
Bij de toonbank tikte ze voor de show nog even wat in op een rekenmachine en kwam terug met een grote glimlach en een nieuw bedrag: vierhonderdzoveel euro kon ze ervan maken!
Natuurlijk nog steeds ver boven budget, maar voor degenen die verkregen korting als verdiend geld beschouwen: grijp je kans, er ligt 800 euro voor het oprapen.

Zoo was het

Gisteren gingen de jarige en ik naar Diergaarde Blijdorp. Ik was er lang niet geweest en er was weer een hoop veranderd. Nieuwe uniformen voor het personeel, lusteloze fotografen bij de ingangen en een vernieuwde indeling van de tuin. Dieren waren van plek verwisseld of hadden een compleet nieuw verblijf en er waren zelfs nieuwe soorten bijgekomen. Helaas waren de ijsberen weg.

Het oude verblijf van de ijsberen was omgetoverd in een tijgerjungle. We konden nu heel dichtbij komen. In het oorspronkelijke territorium van de tijgers, liepen nu hyena’s rond.

Bijna hadden we een paar prairyhondjes meegenomen. Er pasten er zeker 8 in mijn tas.

In het Oceanium werd de vloer al vervangen. Het was natuurlijk ijskoud bij de koningspinguins.


Mooie foto’s gemaakt door Erwin in het Oceanium.

Geroosterd

In de zomer heb ik lunchproblemen. Ik neem altijd zelfgesmeerde boterhammen mee, maar als het erg warm is, dan krijg ik ze niet op. Terwijl ik best trek heb.
Warm eten is geen enkel probleem, ik heb laatst zelfs een hacheeschotel in de hitte verorberd.
Gisteren merkte ik voor het eerst dat de zon mijn brood daadwerkelijk aan het roosteren was. Het had een knapperige buitenkant gekregen! Vandaag besloot ik dan ook niet zo te treuzelen met opeten om de zon vóór te zijn, maar na 3 happen waren ook deze boterhammen van een krokant laagje voorzien. Bah! Ik heb als een klein kind de ham er tussenuit gepikt en opgegeten, het oudbakken brood heb ik geheel tegen mijn principes in weggegooid. Ik kreeg het droge spul echt niet weggekauwd.
Wat nu? Ik weiger om elke dag eten te verspillen, dus ik zin op een gezond, lekker en vullend alternatief, dat makkelijk mee te nemen is (we hebben geen kantine hier). Misschien yoghurt met muesli? Wie biedt?

Poshe poffers

ELF gulden (5 euro) betaalden we gisteren voor een portie poffertjes (p.p!) op Metropolis.
Maar ach, de zon scheen, we zaten lekker in het gras en we hadden mini-vakantie.
En dan mag dat gewoon.