Wat beschuit jij zoal?


Laatst kwam het woord beschuit ter sprake. Waarom beschuit zo heette. Ik had de theorie dat men vroeger brood ‘beschuitte’. Brood bleef natuurlijk niet vers op zee. Door het vocht eruit te bakken, werd het brood bestand gemaakt voor op de schuit. Beschuit dus.

De waarheid ligt anders. Het woord komt van het Latijnse bis coctus, dat net als het Franse biscuit en het Italiaanse biscotto ‘tweemaal gebakken’ betekent. Heel logisch.

Saai.

Random verslagje

Waar ik de afgelopen dagen van genoot: een Hollandse nieuwe (met chocomel ja, niet per se een gouden combinatie maar beide smaakten mij goed) en een glaasje Blanc de blancs op een behaald schooljaar.
Ik zit in mijn zoektocht naar een lekker alcoholvrij drankje in een chocomelfase. Vindt de horeca vreemd.

Bestel je kinderdrinken, dan krijg je geen glas maar een rietje. Eigen schuld.
Continue reading “Random verslagje”

Mierenmanieren

Aaaargh ben die faraomieren zo spuugzat!
Al jaren wonen de kleine krengen ergens achter de schermen in mijn huizenblok. Eén nest, meerdere… we weten het niet. Faraomieren zijn superklein, ze kunnen door het kleinste kiertje verdwijnen en helaas ook weer verschijnen. Waar de professionele bestrijdingsdienst er al een hard hoofd in had de kolonie te kunnen uitroeien, blijkt dit al die jaren inderdaad ook niet gelukt. Steeds zijn ze even verdwenen, altijd duiken ze weer ergens op.

En nee, deze mieren zijn dus niet te bestrijden met lokdozen of ander in de winkel verkrijgbaar spul. Speciaal faraomiergif werkt als volgt: de diertjes nemen het kleverige spul mee en voeren het daar hopelijk aan de oppermier. Oppermier dood? Dan is de kans het grootst dat het hele nest sterft. Ik spreek ze keer op keer opnieuw vriendelijk toe: Wees lief voor de leider en voer zo royaal mogelijk en VERDWIJN!!! Ik wil jullie niet in mijn keuken. Niet onder mijn toetsenbord. Niet in de vensterbank en al helemaal! niet! in mijn bed. Brrr, ik heb er overal jeuk van.

Studeren in het Rijksmuseum

Bijzondere ervaring: je kunt materialen uit de collectie van het Rijksmuseum opvragen om van dichtbij te bestuderen. Ik wilde eigenlijk ‘Photographs of British Algae’ bekijken, een boekje met blauwdrukken van Anna Atkins, maar dit was helaas van te fragiele kwaliteit. In plaats daarvan mocht ik drie losse werken van Atkins bestuderen als ik wilde. Nou.. graag!
Continue reading “Studeren in het Rijksmuseum”

Ieniemini olifant en vogelperspectief


Steeds als ik langs dit bord fiets verbaas ik me erover. Het hangt in de buurt van Diergaarde Blijdorp, dus de betekenis is me duidelijk. Maar is dit écht het allerduidelijkste icoon van een olifant? Het doet mij denken aan zo’n Chinese draak waar twee mannen in zitten. In plaats van een draak dragen ze hier een olifantenlijf en kop met slurf.
En dan de grootte van het icoon… zeer teleurstellend voor zo’n majestueus dier, toch?
Continue reading “Ieniemini olifant en vogelperspectief”

Goud in de mond

Ik hoor een piepje. Echt! Het is 4.15 uur en ik zweer dat er ergens een batterij van een rookmelder leeg is. Al eerder dacht ik dit te horen en was ik op een onmogelijk tijdstip op rookmelderpatrouille door mijn huis gegaan (er hangen er nogal veel over 4 verdiepingen), maar toen moest ik constateren dat geen van mijn melders piepte. Maar nu hoor ik het wéér. Duidelijk! Ik ga nogmaals op inspectie en nu ontdek ik dat het geluid op mijn balkon het hardst klinkt. Het komt dus uit een ander huis! Zie je. Ik ben niet gek, ik ben de prinses op de (knal)erwt.
Wat irritant zeg. Hoe lang zou het duren voordat het gepiep uit zichzelf stopt?

Gelukkig beginnen de vogels langzaam wakker te worden en overstemmen zij de rookmelder. Zonsopkomst brengt deze zuurstoklucht.
Continue reading “Goud in de mond”