Anders vinden we het zielig

Mijn hubje USB-C naar USB was stuk. Ik bestelde via mijn werk een nieuwe, maar mijn geduld matcht niet met snelheid van de organisatie, dus ik zegde de bestelling daar af (was na 4 dagen toch nog niet verwerkt) en bestelde het opnieuw via Coolblue. Later declareren.
Alles voor een glimlach! šŸ™‚ En die hadden ze inderdaad te pakken.

Maar nog zieliger: de Junglemini’s van Lidl.
De commercial is geweldig! Kijk wat een fantastische jungle. Whoehoehoehoe!!


Maar dan krijg je dus uiteindelijk deze sneue blokjes.

Hahaha… aaah…

Sneeuw in het donker

Om 7.00 uur kan ik me niet langer beheersen. Naar buiten!


Als eerste lopen in zo’n volmaakte witte laag blijft heerlijk. Het is natuurlijk nog stil op straat. Opletten waar je loopt. Stoeprandjes zijn niet meer zichtbaar dus af en toe zink je wat dieper weg dan verwacht.



De wind blaast een fijne miezersneeuw rond. Terug is het aanzienlijk aangenamer lopen dan heen. Straks als het licht is nog een rondje.

Opstekers onderweg


Daar, als volgelopen kommetje in een steen van de kade, straalt me wat liefde tegemoet.

Een paar tegels na het hartje tref ik ook nog een duifje aan. Love and peace. Mooi meegenomen tijdens een regenachtig ommetje.

Thuiswerken kan overal

Dus ook in Amsterdam.


En zo voelt een normaal weekje werken toch een beetje als vakantie. Ander dagelijks ommetje, andere supermarkt, heerlijk.
We zitten aan het IJ en het weer is op zijn zachtst gezegd onstuimig. De lucht is dan weer effen grijs, dan weer een show van Hollandse meesters.




Je zou kunnen denken dat corona de lat steeds lager legt maar eerlijk gezegd denk ik dat ik hier onder normale omstandigheden net zo hard van geniet.


Ehm, nee bedankt.



Lekker Portugees wijntje. Smaakt naar vuurwerk. Echt! Een soort kruitsensatie, zoals het met oudjaar buiten ruikt. Prachtige kurk ook.


Zodra we de voordeur opendoen, hebben we een aanwaaipoes. Wat gezellig! Hij komt op meerdere dagen buurten.


Ik zie je wel! Tijger šŸ™‚


We storten ons op een behangklus. Er is weinig dat ik viezer vind dan behangplaksel met klonten. Vooral als het niet meer alleen in de emmer, maar ook aan het handvat van de roller, aan je vingers en achter je oren zit. Maar goed. Missie geslaagd.


Dus. Beetje voortmaken graag.

Schilderproces

Olieverf. Er is geen betere verf om mee te schilderen. Aan de andere kant geeft de schoonmaak met terpentine zo’n gedoe dat ik een enorme drempel ervaar om Ć¼berhaupt te beginnen. Omdat de verf heel langzaam droogt, kun je in dezelfde sessie ook niet veel wijzigingen aanbrengen; een nieuwe kleur zal zich altijd met de onderliggende laag gaan mengen. Vandaar dat sommige schilderijen maanden duren voor ze af zijn.


De foto schoot ik twee zomers geleden, toen niemand nog van corona gehoord had, op de markt in Gouda.
Een eerste opzet maak ik met donker en licht tegen een grijze achtergrond. Dit geeft meteen enorm effect.
De toren lijkt een beetje naar voren te hellen. Omdat ik met grove penselen werk, wordt het nooit zo gedetailleerd als ik graag zou willen.


Dat geeft allemaal niet. Ik heb geen geduld voor gepriegel en sta lekker met een wijntje en keiharde muziek te kwasten.


In de tweede sessie stort ik me op het stadhuis. Die moet echt wat netter. Ook de lucht geef ik kleur.


De derde sessie besteed ik alleen aan de markt. Er staan zoveel mensen op de foto, ik maak een keuze. Ik ben blij met de houding van man in het bordeaux zo met zijn armen in zijn zij. Minder gelukkig word ik van die Sidonia in het groen. Nou ja. De man rechts naast haar is wel weer goed gelukt.

Het is moeilijk te bepalen wanneer een schilderij af is. Er is altijd nog wel ergens wat te verbeteren. Maar ik ben geen perfectionist en op een gegeven moment krijg ik meer zin in iets nieuws. Klaar ermee!

Jacobsladders


Koud, nat en guur was het toen we de auto uitstapten.
Diepe zucht.
“Wil je wel wandelen?”
“Ja, dat wel. Ik wil alleen geen regen.”

De bui, en daarmee ook mijn bui, verdween na drie minuten. Jacob rolde zijn lopers uit en later zagen we zelfs nog zon. Koud bleef het wel, maar na een warme douche en een kop hete thee zitten we nu voldaan binnen. Klaar voor de avondklok.

Omdat ik verder niks meemaak, volgt hier een overzicht van dingen die ik kocht


Blij! Dit weekend hing ik een nieuw plankje in de douche op. Een plankje waar de spulletjes NIET vanaf glijden. Had ik veel eerder moeten doen. Maar nu ben ik al dagen in mijn nopjes om dit plankje en dat is ook leuk.


Het zou zo fijn zijn als er lekkere alcoholvrije wijn bestond. En omdat de verschillende merken je in Dry January om de oren vliegen, dacht ik: ik ga ze stuk voor stuk proberen. Nou. Deze kan alvast van de lijst. Dure druivensap met vlierbloesem, erg zoet, bleh. En de foto is nog wazig ook. So much for 0.0%


Een agenda 2021. Ik wilde eigenlijk wachten tot ik hem gewoon in de winkel kon halen, maar toen begon ik verjaardagen te vergeten. Een serieus signaal om toch maar te bestellen.


Gelijk maar wat nieuwe kaarsen erbij. Ik vond het webshopassortiment van de Hema eerlijk gezegd erg tegenvallen. Er was heel veel uitverkocht of helemaal niet online verkrijgbaar. Ook had ik een aparte bezorgervaring.


Nieuw opfleurboeketje gehaald. Het wachten is op blauwe druifjes. Iemand een idee waar je ze in Rotterdam of Gouda kunt kopen?

Geshopt en gedropt

“Hallo?” riep ik door de intercom toen de bel ging.
Geen reactie.

“HALLO?… HAAAALLO?”
Ik heb het ook wel eens meegemaakt dat de bezorger eerst aanbelt en dan pas het pakje uit zijn bus gaat halen, dus ik wachtte nog heel even en riep nog een paar keer door de intercom.

Niets.

Omdat ik wel een pakketje verwachtte, liep ik toch maar helemaal naar beneden om de deur open te doen. Misschien was de bezorger nog niet uit zicht en kon ik hem terugroepen.

Maar de bezorger was wƩl uit zicht. Op de stoep voor de deur stond het pakketje.
Nou jaaaaa…. als ik niet was gaan kijken dan stond het daar nu nog. Volledig verregend.

Tobben

Er zijn mensen van een product meteen de duurste variant kopen omdat ze ervan uitgaan dat ze daarmee kwaliteit in huis halen. Nou heb ik bij mijn weten geen Zeeuwse roots, maar zuinigheid zit verrassend diep in mijn aard geworteld, ook al is dat niet nodig.
Ik begin standaard bij het allergoedkoopste item en als dat niet bevalt, ga ik een treetje hoger. Heel veel goedkope dingen zijn namelijk echt prima en waarom zou je voor een merknaam dan meer betalen?

Voor producten die snel op gaan, werkt dit systeem prima. Ik ontdekte redelijk vlot dat alle vuilniszakken scheuren behalve die van KOMO. En dan permitteer ik me ook nog de trekbandvariant want die witte frutselstrips werken mij op de zenuwen.

Voor dingen die nauwelijks op gaan of niet kapot te krijgen zijn, is het een ander verhaal. Vaak leef ik in onwetendheid om na jaren bij een ander te ervaren dat de kwaliteit van een bepaald product echt een STUK beter kan.
“Wat zit je nou te tobben?” zegt Martijn als ik weer eens jubelend in zijn huis sta te strijken. De hoes blijft hier gewoon Ć³p de plank liggen en kleren zijn na Ć©Ć©n haal al spiegelglad.
Ook zijn kaasschaaf is een genot! Schaaft daadwerkelijk plakjes, terwijl de mijne er bonkig op los hakt. Ik vond dat ik een nieuwe nodig had en kocht er een die er scherp uitzag en niet al te duur was.


FOUT!! Ook deze schaaft voor geen meter. Maar ja, nou doe ik het er maar weer even mee. Ik heb nog steeds principiƫle bezwaren tegen weggooien.

Nog meer? Een maatbekertje met volstrekt onleesbare maataanduiding.


En maar turen…


En deze luchtverfrissers zijn erbarmelijk. Je moet met je volle gewicht in het knopje knijpen om er iets van een waasje uit te krijgen.

Welke tobproducten heb jij in huis?