Blij hei

Je verwacht het niet, maar Holten heeft gewoon een NS-station mét OV-fietsen. Die zijn voor ons! We zijn weliswaar met de auto, maar die fietsen komen erg goed van pas bij het scouten van mooie zonsopgangplekken. Het plan is namelijk om nog eens zo’n magische zonsopkomst mee te maken, nu we toch op de Sallandse Heuvelrug zijn. Het is een bloedhete middag, we fietsen vooral door bos en het enige punt dat in aanmerking komt, ligt nog op een half uur fietsen van ons logeeradres.
Goed. Dat moet dan maar.

We checken in bij een fijne B&B waar we een hele etage met twee balkonnetjes tot onze beschikking krijgen, de fietsen mogen in de schuur en er staat zelfs een kleine airco in de slaapkamer die de boel koel houdt.

We strijken neer op een terras in het dorp. “Wilt u daar nog saus bij?” blijkt de standaard vraag van de serveersters, ongeacht de bestelling. Shoarma op de pizza is hier razend populair.

Ik laat me normaal gezien graag verrassen, maar in dit geval wil ik geloof ik niet weten wat de fantasie van de kok is.

Na een rusteloze nacht waarin ik driemaal opnieuw droom dat we om 5 uur opstaan, maar vervolgens niet weg komen of de zon opeens al op is, lukt het ons om om 5.30 uur de deur uit te gaan en op de fiets te stappen. In het donker door het bos, op naar de Sprengenberg. Het laatste stuk moeten we lopen.

We stoppen bij een bankje en zien daar de zon opkomen en oooo het is weer zó ONTZETTEND mooi!





Met mijn ogen film ik de magie om voorgoed op te slaan in mijn geheugen. Een ervaring waarbij deze foto’s in het niet vallen.
En dan zien we óók nog een hertje oversteken, heel dichtbij.

Om 9.00 uur zijn we weer terug in het dorp voor ontbijt.

Dan gaat het regenen en dat houdt de hele dag aan. Geeft niet, het hoort er ook een beetje bij en we lopen alsnog een fijn rondje.


Geen mooier landschap dan de heide.



Zondag gaan we voor een laatste wandeling en dan zit het weekend er alweer op.