Ja, dat is wel aan mij besteed, zo’n knutselcadeau!

Ooit schreef een leraar op de basisschool het volgende gedichtje in mijn poëzie album (en ik ken het nog steeds uit mijn hoofd omdat ik hem zo toepasselijk vond):

Een wijze uil zat op een tak
Hoe meer hij hoorde, hoe minder hij sprak
Hoe minder hij sprak, hoe meer hij verstond
Nu vliegt hij als de wijste vogel rond.

Om mijn collega’s te verrassen had ik zondag koekjes gebakken en versierd. Allemaal unieke huisjes met een klein kaartje eraan- schattig gezicht toch? Voor in de boom of in de mond.

Het is dat ik niet door het beeldscherm kan kruipen, maar mijn handen jeuken om de chefs en deelnemers van kookprogramma’s eens flink in de wang te knijpen: “ach gossie, wat een schatje, lust jij wel een lekker dropje? Ja?”

Dit om ze een koekje van eigen deeg te geven.
Koks hebben namelijk een heel schattig jargonnetje:
“Ik heb hier een mooi visje” (of erger nog: vleesje! Ik heb serieus een keer vleesje gehoord.)
“Lekker, dat zuurtje erin.”
“Je hebt je smaakjes op orde.”
“Dan grill ik het eventjes aan, voor nét dat knappertje/ krokantje.”

Hoe lekker het klaargemaakte eten er ook uitziet, dan voel ik toch een kokhalsje opkomen.

Het waarom van het noemen van licht metalen velgen als USP van een auto had ik nooit begrepen. Sterker nog, ik ergerde mij er altijd een beetje aan, want over smaak valt te twisten.
Totdat Erwin er mij fijntjes op wees dat licht in dit geval de tegenhanger is van zwaar, en niet van donker….

_{(Als de lezer mij nu ingedeeld heeft in de categorie “Wat voor auto heeft hij? Een blauwe” dan is dat volledig terecht.)}

Nu de donkere dagen er langzaam aankomen, stellen we ons weer in op knus en huiselijk. Deze kneuterige lantarenpalen dragen wel hun steentje bij, vind ik.

Helaas is er al een van de drie kappen gesneuveld door de wind.

Niets is zo lekker als verse kruiden. We hebben bij Intratuin gisteren flink ingeslagen:

Basilicum
Salie
Munt
Rozemarijn
Peterselie
Marjolein
Oregano
Bieslook
Tijm

Nu ontbreekt alleen nog de koriander. Hopelijk hebben ze die bij de Jumbo, er staat al een pot voor klaar.
Erwin gaat ze water geven en groeimantra’s toezingen. En ik ga ze lekker OPETEN!!!

Geen briljante actie voor een egel: vergeten om je als balletje op te rollen als je ergens vanaf valt.
Maar hij zat vast met zijn hoofd in de wolken, en dan let je een keer nét niet op. Van mij mag hij bij ons in huis komen herstellen!

Op station Delft heeft Albert Heijn zijn eigen togo!

Omdat ik mijn verjaardag al lang gevierd had, dacht ik me vandaag niet echt meer jarig te voelen. Maar een zingende Erwin en de versierdrift van mijn collega’s hebben me toch over de streep getrokken.

:)