Onze ixxi! Nu nog een mooie boekenkast voor ernaast.

Ons appartementje in de gezellige wijk Mortmartre had een slaapkamer met niet alleen de badkamer, maar ook de keuken én woonkamer ensuite- 40 vierkante meter is erg knus :)
Maar het was prima toeven daar, het blijft fijner om ergens tijdelijk te wonen dan om ergens te moeten logeren/ bivakkeren.

Wat mij is opgevallen in Parijs:

Autodealers zitten allemaal in de high streets. Toch een vreemde gewaarwording tussen de Esprit winkel en de Mac Donald’s… ook pompstations zitten gerust opeens op de stoep van een drukke straat.

Als automobilist heb je nogal wat ongemakken. Op rotondes ben je volledig aan je lot over gelaten. Ruimte voor 5 banen, maar nergens strepen op het wegdek. Succes!! Ook parkeren is best een uitdaging met de gemiddelde ruimte tot de auto voor en achter je:

La Place heeft een nieuw filiaal!! Op de Eiffeltoren nog wel. Chic hoor! ;)

Er was een schaatsbaan op de eerste verdieping van de Eiffeltoren. Echt romantisch.

Wat doe je als je een beginnende living statue bent en de standbeeld skills nog niet zo goed onder de knie hebt? Zie hier de oplossing. Je wikkelt je in een goud cellofaanachtig plastic waarin je sowieso geen kant op kunt. Een masker zorgt voor bedekking van alle gelaatstrekken. Een kind kan de was doen.

Centre Pompidou blijft mijn favoriet. Ik kan me al een dag vermaken in alleen de museumshop. Maar het gebouw zelf is natuurlijk ook geweldig.

Squashhal K, goedemiddag!

Goedemiddag, ik moet helaas vertellen dat we vanavond niet kunnen komen squashen…

Dan moet je toch betalen he, annuleringen binnen 24 uur moeten gewoon worden betaald.

O, maar ik wil niet annuleren hoor, ik wilde de afspraak graag verzetten als dat kan.

Dat kan. Wanneer wilt u dan komen?

Volgende week. Zelfde tijd alstublieft.

Oké, in orde.

Fijn, dankuwel. Dag!

Dag.

Hotel Mozart is eerder een slaapplek dan een hotel. Wij kozen het vanwege de perfect centrale locatie en de kitch Barokke inrichting. Was prima. Schone bedden, wc, goede warme douche. Als je echter een lekker hotel zoekt, ben je hier aan het verkeerde adres:
- De receptie weigert (overigens net als iedere ober of serviceverlener in Brussel) Nederlands te spreken. Als je iets in het Nederlands zegt, krijg je een Engels antwoord terug, zonder een spoortje hartelijkheid. Geen glimlach, slechts een afgemeten “room 114, up the stairs and then continue” of “the keys stay here.”
- Het was zeer gehorig. Herrie van buiten én herrie van andere kamers/ trappen/ halletjes.
- De tv deed het niet. Net als het nachtlampje.
- De badkamer op postzegelformaat rook erg muf.
- De batterijen van de rookmelder waren bijna op en elke 20 minuten piepte het ding. Verzoek om het wisselen van de batterijen werd afgedaan met: “Tomorrow. There’s nobody here now. Maybe, if someone comes. Don’t worry about it, you will sleep.” Jaja…
En dan heb ik het nog niet eens over de vloeren die zo schuin afliepen dat je er haast zeeziek van raakte, en ach, die balk midden door de kamer had eigenlijk ook wel zijn charme.
Kortom, prima plek voor een nachtje.

Tijdens een wandeling door de stad stuitten we bij toeval op het klaargezette vuurwerk, dat om middernacht voor een 20 minuten lang durend lichtspektakel zou zorgen. Compleet met muziekcompositie erbij. Mooi!!!


Verder was het na middernacht vooral DRUK in de stad. Er zat geen echte feeststemming in. We konden nergens wat te drinken halen buiten, en de cafés waren zo afgeladen dat we er liever niet naar binnen wilden. Lekker vroeg naar bed dus!

Ja, dat is wel aan mij besteed, zo’n knutselcadeau!

Ooit schreef een leraar op de basisschool het volgende gedichtje in mijn poëzie album (en ik ken het nog steeds uit mijn hoofd omdat ik hem zo toepasselijk vond):

Een wijze uil zat op een tak
Hoe meer hij hoorde, hoe minder hij sprak
Hoe minder hij sprak, hoe meer hij verstond
Nu vliegt hij als de wijste vogel rond.

Om mijn collega’s te verrassen had ik zondag koekjes gebakken en versierd. Allemaal unieke huisjes met een klein kaartje eraan- schattig gezicht toch? Voor in de boom of in de mond.

Het is dat ik niet door het beeldscherm kan kruipen, maar mijn handen jeuken om de chefs en deelnemers van kookprogramma’s eens flink in de wang te knijpen: “ach gossie, wat een schatje, lust jij wel een lekker dropje? Ja?”

Dit om ze een koekje van eigen deeg te geven.
Koks hebben namelijk een heel schattig jargonnetje:
“Ik heb hier een mooi visje” (of erger nog: vleesje! Ik heb serieus een keer vleesje gehoord.)
“Lekker, dat zuurtje erin.”
“Je hebt je smaakjes op orde.”
“Dan grill ik het eventjes aan, voor nét dat knappertje/ krokantje.”

Hoe lekker het klaargemaakte eten er ook uitziet, dan voel ik toch een kokhalsje opkomen.

Het waarom van het noemen van licht metalen velgen als USP van een auto had ik nooit begrepen. Sterker nog, ik ergerde mij er altijd een beetje aan, want over smaak valt te twisten.
Totdat Erwin er mij fijntjes op wees dat licht in dit geval de tegenhanger is van zwaar, en niet van donker….

_{(Als de lezer mij nu ingedeeld heeft in de categorie “Wat voor auto heeft hij? Een blauwe” dan is dat volledig terecht.)}