De Buytenhof in Rhoon is leuk! Je kunt er beestjes knuffelen, kruiden, bloemen of appels plukken, heerlijk lunchen en van alles kopen in het winkeltje.
Aangenaam
Als echt kattenmens ben ik helemaal geen fan van honden. Alleen puppy’s komen door de selectie, én herdershonden. Er zijn hiervoor twee mogelijke verklaringen, die misschien in combinatie gewerkt hebben:
1) onze achterbuurman had en heeft een fokkerij voor Duitse herders, dus dat was van kleins af aan mijn beeld van de hond
2) ik kreeg toen ik klein was een knuffelherdershond, die mijn lievelingsknuffel werd.
Ik kan me het moment nog herinneren dat ik het beestje kreeg. Iemand stelde de legendarische vraag “Weet je al hoe hij heet?”
Ik dacht: “HUH? Jij niet?” Nou ja, kan gebeuren, dus ik noemde zijn naam: Brompiet. Oerstomme naam natuurlijk, maar daar kon het beest zelf ook niks aan doen. En ik begreep werkelijk niet waarom Brompiet alleen aan mij verteld had hoe hij heette.
Hetzelfde gebeurde bij de babypoppen, die mijn zus en ik ooit voor Sinterklaas kregen. De pop van mijn zus heette Wawa, een totaal exotische, fantastische naam, waar ik jaloers op was. Maar mijn pop heette Knuf.
Had ik weer.
Hulstkamp museum
Ter gelegenheid van Expeditie Noordereiland was het Hulstkamp museum voor een laatste keer geopend voor publiek. Het Hulstkamp gebouw was vroeger een jeneverstokerij: Hulstkamp & Zoon & Molijn uit Rotterdam (opgericht in 1775). Wat ik heel grappig vond was het “character” meneer Hulstkamp, dat overal op terugkwam. Zijn beeltenis stond op de flessen en op alle affiches en andere reclame uitingen. Er was zelfs een soort huisstijl handboek waarin beschreven stond wat de beste man droeg (groen jak, geel vest, rode kuitbroek, witte kousen, blauwe das en slippers met gespen).
Onverwachte luxe
Gisteren trakteerde Reni van Passie voor Smaak mij op een overheerlijke lunch bij de Bakkerswinkel in Den Haag. We aten ieder een boterham met beenham en groene asperges en deelden een scone met de heerlijkste lemon curd. Bij vertrek stond er opeens ook een potje lemon curd voor me op tafel – voor thuis. Zo lief.
“Zoek eens even een recept voor scones op, kijken of ik toevallig alles in huis heb,” zeg ik tegen Erwin, er volledig op vertrouwend dat ik tenminste één cruciaal ingrediënt mis. Maar wat blijkt: ik heb alles in huis!! En zo zitten we binnen een half uur aan de muntthee met warme scones en lemon curd.
Man on wire
De superspannende documentaire Man on wire gaat over de Fransman Philippe Petit die het idiote plan heeft opgevat om te koorddansen op een touw tussen de Twin Towers. We volgen hem en zijn vrienden bij alle voorbereidingen die aan deze illegale actie vooraf gaan. Behalve het oefenen op het koord – in een open veld met vriendin op de rug, tussen de torens van de Notre Dame of over een brug in Sydney – moeten er ook veel obstakels overwonnen worden bij de torens. Hoe komen ze ongemerkt naar binnen? Hoe spannen ze de kabel tussen de torens? Ongelofelijk hoe ook de helpers tot het uiterste blijven gaan om de droom van Petit waar te maken.
Indrukwekkende documentaire!
Vertrouwende je hiermee voldoende te hebben geïnformeerd
Waarom staat deze zin altijd onder teksten waarin uitsluitend iets wordt medegedeeld, zonder enige toelichting?
Eggcubism
Grappige tentoonstelling in de Centrale Bibliotheek van Enno de Kroon: Eggcubism, schilderijen op eierdozen.
Meer foto’s hier.
Groente abonnement
Ik heb daarnet een proefabonnement genomen op een biologisch groentepakket van Odin. Spannend!!
De briljante foto’s zijn van Joost Elffers.