Ursus Wehrli is gewoon een opruimerig type. Ik kreeg gisteren een fantastisch boek van zijn hand, met daarin VOOR en NA foto’s. Op de VOOR foto’s staan normale situaties, die in Ursus’ ogen complete chaos zijn. De NA foto’s zijn lekker fris en vrij rigoreus opgeruimd.
Een inspiratie voor de voorjaarsschoonmaak :)

Voor vanavond bij de hamburgers. Deeg met gist erin blijft lastig. Ik plak aan het deeg, het deeg plakt aan de kom, de kom plakt aan het aanrecht en het aanrecht plakt de hele keuken vast; één groot kauwgomfestijn. Maar het resultaat laat gelukkig niks merken.

in de categorie meest belachelijke productie.

Sterke kanshebber.

Jaaaa, we hebben weer 2 kleine duivenkuikens. Lief hoor.
Zo kan ik me toch onmogelijk nog concentreren op mijn werk?

Heeeeel slecht nieuws: ik tref vanmorgen het nestje leeg aan.
Buh :(

Ooit won ik met een ballonwedstrijd een rugzak in de vorm van een pandabeer. Mijn ballon, opgelaten in Diergaarde Blijdorp, was namelijk helemaal naar Ameland gewaaid! Ameland, dat was heeeeel ver weg! Als ik later groot was, dan ging ik er vast een keer naartoe.

Eindelijk was het dit weekend zover. Eerst nog een drempel te nemen, want omdat we dit jaar met de auto op vakantie gaan, is het misschien handig als ik ook een keer een wat langer stuk rijd. Om precies te zijn: van Rotterdam naar Holwerd, Friesland. Een stuk van 3 uur! Met de ring Amsterdam erin, en ook van die plattelandswegen waar je dan opeens een tractor moet inhalen terwijl het verkeer je op de linkerbaan tegemoet komt. Rrrr… Ik weet zeker dat het zonder Erwin niet gelukt was. Hij zit zo rustig naast me, laat me zelf beslissen of ik wil stoppen, helpt me als ik het even niet overzie. Echt fijn. En zo rijd ik opeens over de Afsluitdijk, WOOEEEI!!

De boot zet ons af op Ameland, waar een straffe wind waait, maar de zon uitbundig schijnt. We stuiten direct op een onderdeel van het Metz imperium; de fietsverhuur. Behalve fietsverhuur heeft Metz ook een vishandel, een garage, vakantiewoningen, computer service, horecagelegenheden, etc. Don’t mess with Metz dus, anders gaat het eiland gegarandeerd failliet.

We lopen naar ons hotel verkennen het dorp Nes waar het net druk is vanwege het oldtimersfestival en gaan daarna met de vlieger naar het strand.

Ook Nes, het grootste van de vier dorpjes op Ameland, is lekker kneuterig. Kopij inleveren bij Joop graag.

Qua eten moet je op Ameland echt moeite doen om een restaurant te vinden dat net iets anders serveert dan saté en spareribes. Wij vinden gelukkig tweemaal een leuk tentje, en ik eet voor het eerst kokkels. Lekker, maar jammer van het zand.

De volgende dag huren we fietsen en crossen het hele eiland over. Van Nes naar de vuurtoren (een echte met rood met witte strepen!) op het zuidelijkste punt.

Dan naar Hollum, Ballum, het vliegveld, terug door Nes naar Buren en tot slot naar Het Oerd op het uiterste noorden van het eiland. Wat een tegenwind! Onze konten krijgen het zwaar te verduren tijdens deze tocht van zeker 50 km. Oef.

Gelukkig zien we onderweg een heleboel lieve beestjes: het stikt op het hele eiland van de konijntjes (hoewel konijntJES… ik weet niet wat ze daar te eten krijgen maar ze zijn beslist niet ondervoed. Joekels van konijnen dus eigenlijk), paarden, lammetjes (die wilden MEEEEEEH!! Ja, dat wilden wij ook wel, maar ze pasten niet in onze rugzak) en we zien zelfs een hertje! Mocht je voor je rust naar Ameland willen, dan raad ik een kamer vlakbij het vogelbroedreservaat af. Gekmakende herrie.
We zien alleen geen zeehondjes, echt stom. Ik zag er wel steeds bijna eentje, hoor!
Maar ja…

H is een Horkje
Dat heel hard lacht

Na jaren afwezigheid was ik gisteren eindelijk weer eens op de Boekenbeurs in Ahoy. Fantastisch!  Ik scoorde er onder andere dit Monster ABC, maar ook een boek over de voorstellen voor de  vervanger van de Twin Towers en een boek over 60s kunstenaar Alan Aldridge.
Blij!

In het kader van reclame-ergernissen: het vakantiekind op kop.

Dan de commercial over het groene en het blauwe vinkje. In het filmpje wordt uitgelegd waar de verschillende vinkjes voor staan, terwijl ik nog steeds op zoek ben naar een groen vinkje.

Blijkbaar waren er meerdere mensen die het zout niet van deze slak konden afhouden :)

Tot slot Werther’s Original
“Toen ik voor het eerst in mijn favoriete caramelwinkel kwam…”
Er is zoveel mis met deze zin… zucht.

“Well,” said the Mouse, “you see?
Everyone is afraid of me.
But now my tummy’s beginning to rumble.
My favourite food is. . . Gruffalo crumble!”

©Magnolia Pictures
The Gruffalo by Julia Donaldson